تاريخ حديث شيعه از آغاز سده چهاردهم هجرى تا امروز - وفايى، مرتضى - الصفحة ١٢٧ - مرورى بر«مقباس الهداية»

در نهايت نيز تذكّرات مفيدى ذكر شده است.

جلد دوم‌ كتاب، بخش عمده فصل ششم را به خود اختصاص داده و درباره كسانى است كه روايت آنها قبول يا ردّ مى‌شود، كه شامل اين عناوين است:

- شروط معتبر در راوى؛

- كيفيت ثبوت عدالت راوى؛

- اختلاف در قبول جرح و تعديل مطلق يا همراه ذكر سبب؛

- اقوال مختلف در مواردى كه جرح و تعديل با هم جمع شوند؛

- آنچه در تصحيح سند، معتبر است؛

- الفاظ به كار رفته در جرح و تعديل و ....

جلد سوم‌ كتاب كه تتمّه فصل ششم است، تحت عنوان: الفاظى كه نه معناى مدح و نه معناى ذم دارند، آمده، مثل: مولا، غلام، شاعر كوفى، لهُ اصل و ....

فصل هفتم: در شرافت علم حديث و كيفيت دريافت و نقل آن است و در بر گيرنده اين عناوين است:

- سزاوار بودن در دريافت حديث؛

- راه‌هاى دريافت حديث؛

- كتابت و ضبط حديث؛

- كيفيت روايت حديث؛

- آداب گفتن حديث و آداب طالب حديث و ....

فصل هشتم: در اسماى رجال و طبقات آنهاست، كه شامل اين مطالب است:

- تعريف صحابى و تابعى و مُخَضرَم؛

- روايت بزرگان از زيردستان، و امور متنوّع ديگر ....

جلد چهارم‌، مربوط به خاتمه كتاب و درباره معرّفى كسانى است كه درباره رجال و علم درايه، تأليفاتى داشته‌اند، كه در اين ميان، مؤلّف، نام هشتاد نفر را ذكر كرده‌