تاريخ حديث شيعه از آغاز سده چهاردهم هجرى تا امروز - وفايى، مرتضى - الصفحة ٢٩٤ - اجازه گيرندگان از آية الله مرعشى نجفى

علماى شيعه، زيديه، اسماعيليه و اهل سنّت دارد.

مشايخ اجازه آية اللَّه مرعشى‌

اوّلين اجازه‌اى كه وى دريافت نمود، در ٢٢ سالگى در ١٣٣٧ ق، از شيخ فضل اللَّه حائرى مازندرانى بود. در كتاب‌ المسلسلات فى الإجازات‌، تصوير ١٦٤ اجازه از مشايخ اجازه آية اللَّه مرعشى به چاپ رسيده كه بعضى از مهم‌ترين آنها از اين قرارند:

١. شيخ آقا بزرگ تهرانى (در رمضان ١٣٤٠، به صورت شفاهى كه در رجب ١٣٤١، نگارش يافته است)؛

٢. سيّد حسن صدر كاظمى (در ٢٦ رمضان ١٣٤٧)؛

٣. حاج آقا حسين طباطبايى بروجردى؛

٤. حاج آقا حسين طباطبايى قمى؛

٥. حيدرقلى خان سردار كابلى؛

٦. آقا ضياء الدين عراقى؛

٧. شيخ عبّاس قمى (در پنجم جمادى ثانى ١٣٥٠)؛

٨. سيّد عبد الحسين شرف الدين عاملى (در ٢٥ محرّم ١٣٥٠)؛

٩. حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى؛

١٠. شيخ عبد اللَّه مامقانى؛

١١. شيخ محمّد حسين كاشف الغطاء نجفى.[١]

اجازه‌گيرندگان از آية اللَّه مرعشى نجفى‌

در كتاب‌ المسلسلات‌ آمده كه ايشان، بيش از چهار هزار اجازه روايى صادر كرده كه بعضى از آنها بسيار طولانى است و با عنوان‌ الإجازات الكبيرة، در سال ١٤١٤ ق، به‌

[١]. ر. ك: المسلسلات فى الإجازات، ج ١، ص ٦٤٧- ٦٤٩.