تاريخ حديث شيعه از آغاز سده چهاردهم هجرى تا امروز - وفايى، مرتضى - الصفحة ٥٧ - نگاهى به«نهج السعادة»

ناقصى‌از آنها در نهج البلاغه‌ آمده است و يا از نظر سيّد رضى رحمه الله پنهان مانده‌اند و يا آن كه وى در نهج‌ البلاغه‌ به هر دليلى ذكرشان نكرده است.

اين كتاب، در شش باب تنظيم شده است، باب اوّل، در خطبه‌ها و گفتارهاى طولانى است. باب دوم، شامل نامه‌ها و پيام‌هاى امام عليه السلام است. باب سوم، شامل دعاها و مناجات‌هاست. باب چهارم، دربرگيرنده وصايا و توصيه‌هاست. باب پنجم، شامل حكمت‌هاى كوتاه و بيان‌هاى مختصر است و باب ششم، شامل اشعار امام عليه السلام است.

تدوين اين مجموعه، پانزده سال به طول انجاميده و در طول آن، مؤلّف، مدّعى است كه به بسيارى از مصادر نهج البلاغه‌ در كتاب‌هاى معتبر دست يافته است و اسناد و شواهد بسيارى براى بيشتر مطالب‌ نهج البلاغه‌ در مصادر سنّى و شيعه به دست آورده است. ايشان، سخنانى را كه از امام عليه السلام نقل شده، امّا مصدر معتبرى نداشته‌اند و يا راوى آنها، موثّق نبوده، نياورده و نيز از آوردن عبارات منسوب به ايشان كه داراى اختلاط و آشفتگى الفاظ بوده‌اند، خوددارى كرده است. مؤلّف، تنها در صدد جمع‌آورى سخنان بليغ امام عليه السلام نبوده؛ بلكه آنچه را به نظر او به سعادتْ رهنمون مى‌شده است، چه بليغ باشد و چه نباشد، جمع‌آورى نموده است.

در ترتيب سخنان و عبارات امام عليه السلام سعى شده كه تاريخ صدور آنها لحاظ گردد، حتّى اگر تقريبى و ظنّى باشد و آنچه زمان صدورش معلوم نبوده، در پايان هر باب، مستقلًا ذكر شده است.

بر خلاف‌ نهج البلاغه‌ و به تبعيت از كتب حديثى، تمام اسناد روايات، ذكر شده است.

منابع و مصادر اصلى روايات و اختلاف نقل‌ها، در پايان هر حديث در متن كتاب آمده و توضيحات اضافى و ديگر مصادر، در پاورقى ذكر شده است.