٥٢٣١.امام على عليه السلام ـ به ابو ذر ـ: آن گاه كه به ربذه تبعيد شد ـ : اى ابو ذر ! . . . به خدا سوگند ، اگر آسمان ها و زمين بر بنده اى فرو بسته شوند و او پرهيزگارى از خداوند عز و جل را پيشه كند ، خداوند براى او از آنها راه خروجى مى گشايد . پس زنهار! جز با حق ، همدم مشو و جز از باطل مگريز .

٣ / ٧

ياد كردن از نعمت هاى الهى

٥٢٣٢.امام باقر عليه السلام : ـ معبود من ! ياد بخشش هاى تو ، مرا آرامش مى بخشد و اميد به نعمت بخشش تو ، به من نيرو مى دهد .