٥٤٧٠.امام صادق عليه السلام ـ در دعا بعد از زيارت امام حسين عليه السلام ـ: بلندمرتبه اى تو ، اى بزرگوار ! تو همه جا حاضرى و چيزى بر تو مخفى نيست ، و آنچه را كه بر سر اهل درودهايت و دوستانت مى رسد و آسمان و زمين تاب تحمّل آن را ندارند ، مى دانى ، در صورتى كه اگر مى خواستى ، بى گمان از آنان (دشمنانشان) انتقام مى گرفتى ؛ ليكن تو بردبار و درنگ ورزى و كسانى را كه بر تو و بر پيامبرت و دوستت گستاخى كردند ، مهلت دادى .

١ / ٢

جزئى از نبوّت

٥٤٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سيرت نيكو و درنگ ورزى و ميانه روى ، جزئى از بيست و چهار جزء نبوّت اند .

١ / ٣

خويى كه خدا دوستش دارد

٥٤٧٢.سنن ابن ماجة ـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: نزد پيامبر خدا نشسته بوديم كه فرمود : «نمايندگان عبد القيس نزد شما آمدند» ، در حالى كه كسى ديده نمى شد و همان گونه نشسته بوديم كه ناگهان از راه رسيدند و پياده شدند و نزد پيامبر خدا آمدند ، بجز اَشَج عَصَرى كه بعدا آمد و پياده شد و اشترش را خواباند و لباس [سفرش ]را به كنارى نهاد و سپس نزد پيامبر خدا آمد . پيامبر خدا به او فرمود : «اى اشج ! در تو دو خصلت است كه خدا آنها را دوست مى دارد : بردبارى و درنگ ورزى» . اشج گفت : اى پيامبر خدا ! آيا اين دو خصلت ، ذاتى من است يا اكتسابى است ؟ پيامبر خدا فرمود : «نه ، ذاتى توست» .