دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٥
٥٣٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون خداوند متعال ، آدم و نسل او را آفريد ، فرشتگان گفتند : «خداوندا ! آنها را آفريده اى كه مى خورند و مى نوشند و ازدواج مى كنند و سوار مى شوند ؟! پس ، دنيا را براى آنان قرار ده و آخرت را براى ما» . خداوند ـ تبارك و تعالى ـ فرمود : «من كسى را كه با دست خود آفريدم و از روح خود در او دميدم ، همانند كسى قرار نمى دهم كه به او گفتم : «هست شو» و او هست شد» .
٥ / ٤
خِرد و گويايى
قرآن
«انسان را آفريد . او را گويايى آموخت» .
حديث
٥٣٦١.امام على عليه السلام : انسان ، دو امتياز دارد : خِرد و گويايى . با خِرد ، بهره مى گيرد ، و با گويايى ، بهره مى رساند .
٥٣٦٢.امام على عليه السلام : [ارزشِ] انسان ، به دو عضو كوچك است : به دلش و زبانش . اگر بجنگد ، دليرانه (با دلى قوى) مى جنگد ، و اگر سخن بگويد ، گويا [و رسا] مى گويد .
٥٣٦٣.امام على عليه السلام : كمال مرد به شش چيز است : به دو كوچك ترينش ، و دو بزرگ ترينش ، و دو وضعيّتش . دو كوچك ترين او عبارت اند از : دل و زبان او . اگر بجنگد ، دليرانه مى جنگد ، و اگر سخن بگويد ، گويا [و رسا ]سخن مى گويد . دو بزرگ ترين او عبارت اند از : خِرد و همّت او . و دو وضعيّتش عبارت اند از : دارايى و زيبايى او .