دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٤٩
حديث
٥٣٩٦.تفسير القمّى ـ درباره سخن خداوند متعال : «انسان را از نطفه: او را از قطره اى آب بدبو آفريد ، و همين موجود ، به ستيزه گر و گوينده اى رسا تبديل مى شود .
٦ / ١٢
آزمندى و ناشكيبى و بخل
قرآن
«به راستى كه انسان ، سخت آزمند [و بى تاب] آفريده شده است . چون بدى اى به او رسد ، بى تابى مى كند ، و چون خوبى اى به او رسد ، بخل مى ورزد» .
«بگو : «اگر شما مالك گنجينه هاى رحمت پروردگارم بوديد ، باز هم از بيم خرج كردن ، قطعا امساك مى ورزيديد ؛ و انسان ، همواره بخيل است»» .
ر . ك : نساء : آيه ١٢٨ ، فصلت : آيه ٤٩ .
حديث
٥٣٩٧.تفسير القمّى : فرموده خداوند : «به راستى كه انسان ، «هلوع» آفريده شده است» ؛ يعنى آزمند . «هرگاه شرّى به او رسد ، بى تابى مى كند» ، شر به معناى فقر و نادارى است . «و هر گاه خيرى به او رسد ، بخل مى ورزد» ، مقصود از خير ، ثروت و دارايى است .
٦ / ١٣
اين صفات
٥٣٩٨.امام على عليه السلام ـ در چگونگى آفرينش انسان ـ: تا اين كه چون قامت افراشت و به بُرنايى رسيد ، گردنكشانه [از حق] رَميد ، و در غفلت و نابخردى ره پوييد ، و از آبشخور هوا و هوس خويش نوشيد ، و براى دنيايش سخت كوشيد ، براى رسيدن به خوشى ها و ارضاى نيازهايش .