در احاديث اهل بيت عليهم السلام به بركات مختلفى براى خصلت «تأنّى» اشاره شده است كه در فصل سوم خواهد آمد ؛ امّا بى ترديد ، اصلى ترين بركت درنگ ، مصونيت از لغزش هاست . انسان مى تواند با تمرين «درنگ كردن» و بهره گيرى از تأمّل و تفكّر ، از لغزش هاى فكرى و عملى خود بكاهد و از اين راه ، آسايش و آرامش زندگى مادّى و معنوى خود را تأمين نمايد . به همين دليل ، علاوه بر توصيه هاى مؤكّدى كه پيشوايان الهى در باره اين خصلت دارند ، عقل و دورانديشى و بلندهمّتى نيز انسان را به ايمان و اين خصلت دعوت مى نمايند . [١]

٥ . درنگِ نكوهيده

و آخرين نكته ، اين كه : حكمتِ درنگ ورزيدن در كارها ، تأخير در انجام آنها به منظور تشخيص نيك و بد آنها ، و انجام دادن صحيح كارهاى نيك در فرصت مناسب است . بنا بر اين در صورتى كه نيكو بودن كارى مشخّص و فرصت براى انجام دادن آن ، مناسب باشد ، درنگ كردن ، نه تنها نيكو نيست ؛ بلكه نكوهيده است ، چنان كه از امام على عليه السلام روايت شده : مِنَ الخُرقِ المُعاجَلَةُ قَبلَ الإِمكانِ وَالأَناةُ بَعدَ الفُرصَةِ . [٢] شتاب كردن در كارى پيش از توانايى بر انجام آن، و درنگ نمودن پس از فرصت پيدا كردن ، نشانه نادانى است .

[١] . ر . ك : ص ٣١٩ (عوامل درنگ ورزيدن) .[٢] . ر . ك : ص ٣٣٢ ح ٥٥٢٩ .[٣] . ر . ك : ص ٣٣١ ح ٥٥٢٨ .