دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤
اُنسى بك» . [١] نيز در دعايى كه در صحيفه سجاديّه از امام زين العابدين عليه السلام نقل شده ، امام عليه السلام وحشت از انسان هاى بد و غافل و نيز انس با خدا و اوليايش را يك جا از خداوند متعال مى خواهد و مى گويد : وألبِس قَلبِىَ الوَحشَةَ مِن شِرارِ خَلقِكَ و هَب لِىَ الاُنسَ بِكَ و بِأَولِيائِكَ وأهلِ طاعَتِكَ . [٢] دل مرا ، از وحشت از بندگان شرورت ، آكنده كن و اُنس به خودت و اوليا و اهل طاعتت را نصيب من نما .
٥ . انس گرفتن با مردمان شايسته
اُنس گرفتن با انسان هاى شايسته ، به دليل نقش آن در سازندگى مادّى و معنوى جامعه ، مورد تأكيد احاديث اسلامى است و «اولياى خدا» و «فرمانبَران او» و «اهل ايمان» و «خردمندان» و «دوستان نيك سيرت» و «اهل مدارا» ، به عنوان شمارى از مصاديق انسان هاى شايسته اُنس گرفتن ، معرّفى شده اند .
٦ . عوامل و آفات اُنس
در احاديث اسلامى ، «حُسن خُلق» و «حُسن معاشرت» و «نرمخويى» و «نيكى» و «استمداد از خداوند متعال» ، عوامل اُنس شمرده شده اند و در مقابل ، از «بداخلاقى» به عنوان آفت اُنس ، ياد شده است . گفتنى است كه اسباب و آفات اُنس ، به مواردى كه به آنها اشاره شد ، منحصر نيستند ؛ بلكه همه آنچه در احاديث اسلامى به عنوان عامل دوستى و اُلفتْ مطرح
[١] . ر . ك : ص ٣٢ ح ٥١٦٦ .[٢] . ر . ك : ص ٣٢ ح ٥١٦٧ .