دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣١٥
٥٤٨٥.امام زين العابدين عليه السلام ـ در رساله معروفش به «رساله حقوق» ـ: و امّا حقوق رعيّت تو در حكومت ، اين است كه بدانى تو در پرتو قدرتت بر آنان ، ايشان را رعاياى خويش ساخته اى و آنچه آنان را در جايگاه رعيّت تو قرار داده ، ناتوانى و ضعف آنان است . پس ، كسى كه ناتوانى و ضعف او ، تو را از وى بى نياز گردانيده است ـ تا جايى كه فرمان تو را بر او روان ساخته ، چندان كه هيچ نيرو و توانى ، در برابر تو ندارد و در قبال قدرت تو ياورى جز خدا ندارد ـ ، بسى سزاوار مهربانى و حمايت و بردبارى است ، و چون بدانى كه نعمتِ اين نيرو و توانى كه با آن ، ديگران را در زير سلطه خويش در آورده اى ، خداوند به تو عطا كرده است ، بسى سزاوار است كه سپاس گزار خدا باشى ، و هر كس خداى را سپاس بگزارد ، نعمتش را بر او افزون مى كند . و هيچ نيرويى نيست جز به يارى خدا .
٥٤٨٦.امام صادق عليه السلام لقمان به فرزندش گفت : فرزند عزيزم ! از دل تنگى و بدخويى و كم صبرى دورى كن ؛ زيرا هيچ دوستى ، اين خصلت ها را بر نمى تابد . در كارهايت همواره آرامش و حوصله داشته باش و خويشتن را در رنج ها و زخم هاى برادران ، به شكيبايى وا دار و اخلاقت را با همه مردم ، نيك گردان .
٥٤٨٧.امام صادق عليه السلام ـ در نامه اش به نجاشى (حاكم اهواز) ـ: بدان كه من تو را به نظرى راه نمايى مى كنم كه اگر به آن عمل كنى ، از آنچه بيمش را دارى ، نجات مى يابى ، و بدان كه رهايى و نجات تو در حفظ خون ها و آزار نرساندن به اولياى خدا و مهرورزى و مدارا با مردم و درنگ ورزى ، و خوش رفتارى است ، همراه با نرمشِ بدون ضعف ، و سختگيرىِ بدون خشونت ، و مدارا با بالادستت و [نيز] با فرستادگان او كه نزد تو مى آيند ، و اين كه بر پايه حق و عدل ، كارهاى رعيّتت را رتق و فتق كنى ، إن شاء اللّه .
٥٤٨٨.الكافى ـ در باره حمزة بن محمّد طيّار ـ: او يكى از خطبه هاى امام باقر عليه السلام را بر امام صادق عليه السلام خواند تا به جمله اى از آن رسيد . در اين هنگام ، امام صادق عليه السلام فرمود : «بس است . ادامه نده» و سپس فرمود : «در كارهايى كه براى شما پيش مى آيد و حكم آنها را نمى دانيد ، وظيفه اى جز باز ايستادن و درنگ كردن و ارجاع دادن آنها به پيشوايان هدايت نداريد تا ايشان راه درست آنها را به شما نشان دهند و كورى شما را در باره آنها از شما بزدايند و حق را به شما بشناسانند . خداى متعال فرموده است : «اگر نمى دانيد ، از اهل ذكر بپرسيد» » .