دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٣١
٢ / ٥
آفرينش انسان از خاك
قرآن
«و از نشانه هاى اوست كه شما را از خاكى آفريد . پس به ناگاه ، شما [به صورت] بشرى به هر سو پراكنده شديد» .
«و خدا ، شما را [مانند] گياهى از زمين رويانيد» .
«ما شما را از گِلى چسبنده و سفت شده آفريديم» .
«انسان را از گِل خشكيده اى سفال مانند آفريد» .
ر . ك : كهف : آيه ٣٧ ، هود : آيه ٦١ ، نجم : آيه ٣٢ ، طه : آيه ٥٣ ـ ٥٥ ، روم : آيه ٢٠ ، مؤمنون : آيه ١٢ ـ ١٤ ، انعام : آيه ٢ .
حديث
٥٢٩٠.علل الشرائع ـ به نقل از عبد اللّه بن يزيد ـ: [پدرم] يزيد بن سلّام به من گفت كه از پيامبر خدا پرسيد و گفت : . . . مرا از آدم خبر ده كه چرا آدم ناميده شد ؟ فرمود : «چون از گِل و پوسته زمين آفريده شد» . [يزيد بن سلّام] گفت : در اين صورت ، آيا آدم از همه گِل ها آفريده شد يا از يك گِل ؟ فرمود : «از همه گِل ها ، اگر از يك گِل آفريده شده بود ، در آن صورت ، مردم يكديگر را نمى شناختند و همگى ، يك شكل بودند» . گفت : آيا در دنيا مانند دارند ؟ فرمود : «در خاك ، رنگ سفيد هست ، سبز هست ، قهوه اى هست ، خاكى رنگ هست ، سرخ هست ، آبى هم هست ، در خاك ، شيرين هست ، شور هست ، درشت هست ، نرم هست ، و رنگ بور هم هست ، از اين رو ، در ميان مردم نيز نرم و لطيف هست ، خشن و درشت هست ، سفيد هست ، و زرد و سرخ و بور و سياه ، به رنگ هاى خاك هم هست» .