دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧
٥١٤٨.مسكّن الفؤاد : در خبرهاى داوود آمده است: «اى داوود ! به اهل زمينم برسان كه: من دوست آنم كه دوستم بدارد ، و همنشين آنم كه همنشين من باشد ، و مونس كسى هستم كه با ياد من انس گيرد ، و يار كسى هستم كه يار من باشد ، و برگزيننده كسى هستم كه مرا برگزيند ، و فرمان بردار كسى هستم كه فرمان بردار من باشد . هر كس مرا دوست بدارد و از سرِ يقين و صميم دل ، دوستم بدارد ، او را براى خودم مى پذيرم و چنان دوستش مى دارم كه پيش از او هيچ يك از آفريدگانم را دوست نداشته ام . هر كس به راستى مرا بجويد ، مرا مى يابد و هر كس جز مرا بجويد ، مرا نمى يابد . پس ـ اى زمينيان ـ فريب دنيا را نخوريد و به سوى كرامت و دوستى و همنشينى و همدمى با من بياييد ، و به من خو بگيريد تا با شما خو بگيرم و به سوى دوستى شما بشتابم» .
٥١٤٩.بحار الأنوار ـ در بيان دعايى از يوشع بن نون عليه السلام ـ: معبودا ! چه تنگ است راه بر كسى كه تو همدم او نباشى !
١ / ٢
عوامل انس با خدا
الف ـ ياد خدا
٥١٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ذكر «لا إله إلّا اللّه » ، همدم مؤمن در زندگى او و هنگام مرگش و به گاه برانگيخته شدن اوست .