قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٨٩ - وظيفه اصلى پيامبر

قطعى داده است كه كفر و شرك به سان كف آب محو و نابود مى شود و آيين اسلام چون آبى كه در زمين فرو مى رود، در قلوب مردم جاى مى گيرد.[١]

٣. قرآن به صورت يك نداى عمومى پيروزى پيامبران را در صحنه مبارزه با دشمنان، امرى قطعى اعلام نموده و مى فرمايد:

(وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ * إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ).[٢]

«اراده ازلى ما درباره فرستادگان خود، بر اين تعلق گرفته است كه آنان در پيكارهاى خود پيروز باشند».

٤.گاهى قرآن گام فراتر نهاده انگشت روى افراد معينى گذارده و از سرانجام بد آنان خبر مى داد; مثلاً از بدبختى سرسخت ترين دشمن خود ابولهب و همسر او گزارش داد كه با همان حالت كفر و شرك جان مى سپارند[٣] و درباره وليد بن مغيره خبر داد كه بر صورت او علامتى مى گذاريم[٤] چيزى نگذشت كه ابولهب و همسر وى با حالت كفر درگذشتند و وليد در نبرد بدر شركت كند و شمشيرى بر بينى او وارد آمد و اثر آن روى بينى او باقى ماند.

٥. گاهى خود پيامبر، شخصاً درباره نابودى برخى از دشمنان خود سخن مى گفت: ابى بن خلف از دشمنان سرسخت پيامبر بود، روزى در مكه به پيامبر گفت: ما تو را خواهيم كشت. پيامبر در پاسخ وى فرمود: بلكه من تو را خواهم كشت. چيزى نگذشت كه در درگيرى «احد» اين مرد از پاى درآمد. با اين كه زخم