قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٧ - بررسى معناى استوا

«هنگامى كه موسى نيرومند گرديد و به حد كمال رسيد، حكمت و علم به او داديم».

٣. در صورتى كه با حرف «على» مفعول بگيرد در اين موقع به معناى استيلا و احاطه و تسلط و تمكن خواهد بود و در تمام آيات زير مقصود از آن استيلاست.

(فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَمَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ...).[١]

«هنگامى كه تو با كسان خود در كشتى به طرز كامل قرار گرفتى».

(...فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ...).[٢]

«هنگامى كه گياه درشت و ضخيم گشت و توانست روى ساق خود بايستد».

(لِتَسْتَوُوا عَلى ظُهُورِهِ...).[٣]

«به طرز كامل بر روى آنها قرار گيريد».

هرگز لفظ استوا در اين آيات به معناى نشستن نيست، بلكه به معناى تمكن و تسلط است; چيزى كه هست هرگاه مدخول لفظ «على» مركب و كشتيى باشد، در اين صورت استيلاى بر آن، ملازم با جلوس و قرار گرفتن روى آن خواهد بود، نه اين كه جلوس و نشستن يكى از معانى «استوى» است از اين رو در سوره زخرف دستور مى دهد هنگامى كه بر روى مركب قرار گرفتيد بگوييد:

(سُبْحانَ الَّذِى سَخَّرَ لَنا هذا).

«منزه است خدايى كه اين مركب را براى ما رام نمود و ما را بر آن مسلط ساخت».

٤. هر موقع پس از لفظ «على» نام كشور و يا يكى از مظاهر قدرت و