قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٠٠ - مقدمه

مقدمه

نيمى از شخصيت انسان را عقل و خرد تشكيل مى دهد و نيم ديگر را عواطف و احساسات; ولى بزرگ ترين مايه امتياز انسان، همان عقل و ادراك انسانى است كه به خود او اختصاص دارد، در صورتى كه بسيارى از عواطف و احساسات او را جانداران ديگر نيز دارند.

عقل، چراغ پر فروغ زندگى است كه انسان در پرتو آن، راه را از چاه و حق را از باطل و حقيقت را از مجاز تميز مى دهد. براى خرد و شخص خردمند نشانه هاى زيادى وجود دارد ودر قرآن مجيد در موارد مختلفى بر آن نشانه ها، اشارات و تصريحاتى شده است.

در آيه دوم از آيات مورد بحث، متذكر گرديده كه افراد عاقل و خردمند، در پرتو راهنمايى عقل و خرد و در سايه ژرف نگرى و حق بينى، كه از خصايص اين يگانه امتياز انسان (عقل) است، به حقانيت قرآن پى برده و تصديق مى كند كه اين قرآن (با اين عظمت و اعجاب و با داشتن اين همه امتيازات بى شمار و عجز تمام بشر در مقابله با آن) از طرف خداوند نازل گرديده است وآيين محمّد آيين الهى و گفتار و دستورهاى او، فرمان هاى آسمانى است.

روى اين مناسبت از آيه ٢٠ـ ٢٢ درباره نشانه هاى افراد عاقل سخن گفته و به طور خلاصه امور زير را از آنِ خردمندان دانسته است:

١. به پيمان عمل مى كنند;

٢. پيوندهاى خويشاوندى را محترم مى شمارند(صله رحم);

٣. از مخالفت با خدا مى پرهيزند و از عذاب او مى ترسند;

٤. از سختى عذاب اخروى سخت بيمناكند;

٥. در راه خداوند صابر و بردبارند;