قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٨٣ - دگرگونى سرنوشت در پرتو اعمال نيك

دگرگون مى سازند و اين همان «بدائى» است كه اماميه به پيروى از قرآن و اهل بيت پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) به آن اعتقاد دارند.

قرآن مجيد براى استغفار و توبه از گناه، قدرت شگرفى قائل است و مى گويد: بشر در سايه استغفار و بازگشت از تبهكارى ها مى تواند درهاى بسته آسمان را باز كند تا باران رحمت، سرزمين هاى خشك او را سيراب سازد و به آرزوهاى بزرگ خود مال و ثروت و فرزند دست يابد و جايگاه خود را بهشت برين قرار دهد. قرآن اين حقيقت را از زبان نوح كه همه را از طريق وحى گرفته بود نقل مى كند:

(فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفّاراً * يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكمْ مِدْراراً *وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوال وَبَنِينَ وَيَجْعَلْ لَكُمْ جَنّات وَيَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهَاراً).[١]

«به آنها گفتم: از خداوند طلب آمرزش كنيد كه وى بخشاينده گناهان است تا براى شما باران فراوان بفرستد و شما را به مال و فرزند كمك كند، جايگاه شما را بهشت قرار دهد، نهرهايى براى شما فراهم سازد».

اين قدرت توجه به خدا و بازگشت به سوى اوست كه درهاى رحمت را پس از بسته شدن به روى انسان باز مى كند و سرنوشتى را به فرمان خدا، جاى گزين سرنوشت ديگر مى سازد.

بى جهت نيست وقتى كه مردى به محضر امام حسن(عليه السلام) شرف ياب مى گردد و عرض مى كند: «سرزمين ما امسال با خشك سالى عجيبى رو به روست» امام مى فرمايد: برو استغفار كن. چيزى نمى گذرد كه شخص ديگرى به حضور امام مى رسد و از فقر و تنگدستى شكايت مى كند امام به او نيز دستور مى دهد برو