قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٧٨ - ٤ حركات عمومى كرات آسمانى

عمومى در سراسر جهان برقرار مى شود، هنگامى كه پيوند جاذبه قطع گرديد آن وقت ستارگان مانند دانه هاى يك گردن بند كه رشته آنها گسسته باشد، حيران و سرگردان شده پا به فرار خواهند گذارد.[١]

امروز بر اثر پيشرفت فن «طبايع النجوم»[٢] و بررسى زياد در ماهيت ستاره ها و تركيب و درجه حرارت آنها، روشن گرديده است كه خورشيد ما كره اى مشتعل و سوزانى است كه هر روز مقدار ٠٠٠،٥٠ميليون تن از حجم خود را تبديل به انرژى و حرارت مى كند و بد نيست بدانيم كه براى به دست آوردن حرارتى كه خورشيد در يك دقيقه مصرف مى كند لازم است ٦٧٩ميليارد تن زغال سنگ سوزانده شود.[٣]

به طور مسلم، همان طور كه مشاهدات فيزيكى آن را تأييد مى كنند روزى فرا مى رسد كه حرارت خورشيد سپرى گردد و حرارت تمام اجسام مساوى و برابر شود; زيرا به حكم قانون دوم «ترموديناميك» هر روز قسمتى از نيروى قابل استفاده، به نيروى غير قابل استفاده تبديل مى گردد و هيچ گاه نيروى غير قابل استفاده به نيروى قابل استفاده تبديل نمى شود.

خلاصه، جهان رو به وضعى است كه در آن تمام اجسام به درجه پست مشابهى مى رسند و ديگر انرژى قابل مصرف پيدا نمى شود و زندگى غير قابل امكان مى گردد و اين همان قانون معروف علمى است كه مى گويند «انتروپى» و حالت يك نواختى و پيرى جهان رو به تزايد است. در اين هنگام پيوند موجودات (جاذبه) از بين رفته و گرما در تمام جهان يك سان و روز افسردگى و خاموشى مطلق و برچيده شدن زندگى آغاز مى شود، خورشيد و ماه از حركت در مدار معين باز مى مانند و