قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٦٥ - منطق غلط و نارسا

(وَمِنْ قَوْمِ مُوسى أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ).[١]

«از طايفه موسى(عليه السلام) گروهى هستند كه به حق هدايت مى كنند و به آن دادگرى مى كنند».

و در جاى ديگر مى فرمايد:

(الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ).[٢]

«كسانى كه قبلاً به آنان كتاب داده شده است به قرآن ايمان مى آورند».

البته مقصود گروه هايى است كه خالصانه و آگاهانه به اسلام گرويدند و به آورنده آن ايمان آوردند. ولى به داورى تاريخ و گواهى خود قرآن، در هر دوره اى از دوره هاى زندگى اجتماعى بشر، گرايش به آيين حق كمتر بوده است و همواره طرفداران حقيقت در اقليت به سر مى بردند.

در تاريخ پيامبران آسمانى و مبارزه هايى پى گيرانه آنان با گروه هاى مختلف، شنيدنى هاى زيادى وجود دارد كه انسان را سخت تكان مى دهد.

در تاريخ زندگى حضرت نوح(عليه السلام) مى خوانيم: مجموع افرادى كه به وى پس از ٩٥٠سال دعوت و تبليغ، گرويده بودند از ٨٢نفر تجاوز نمى كرد; يعنى تقريباً در هر دوازده سال يك نفر آيين او را مى پذيرفت و او پس از اين همه بحث و گفتگو موفق مى شد در هر دوازده سال يك نفر را از چنگال شركت و دوگانه پرستى نجات بخشد.[٣]

منطق غلط و نارسا

منطق آن دسته از اهل كتاب كه با آيين جديد به مخالفت برمى خاست اين بود