قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٩٧ - حق و باطل را با اين نشانه ها بشناسيد

تنها بر روى آب ها، بلكه بر روى فلزات ذوب شده نيز ظاهر مى گردد.

٧. فروغ ناپايدار باطل، از فروغ پايدار و پيوسته حق است و باطل در خودنمايى موقت خود مديون حق مى باشد و تا از حيثيت حق بهره نگيرد، نمى تواند خود را به جاى حق به ديگران بقبولاند. كف هاى باطل از موقعيت آب استفاده مى كنند و خود را نشان مى دهند و اگر آبى در كار نبود كف را ياراى خودنمايى نبود. قرآن براى افهام اين نكته، جمله (فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَداً) را آورده است.

٨. باطل همواره از محيط هاى آشفته و پرهرج و مرج استفاده كرده و خود را نشان مى دهد و در محيط آرام و بى صدا، نمى تواند خود را بنماياند. هم چنان كه كف، موقعى ظاهر مى شود كه سيلاب از سراشيبى تند كوه ها با هيجان و شور به پايين بريزد; امّا وقتى آب به جلگه و نقاط صاف و هموار رسيد و شور و هيجان سپرى شد، به تدريج به خاموشى مى گرايد.[١]