قرآن و اسرا آفرينش(تفسير سوره رعد) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٨٨ - وظيفه اصلى پيامبر

در هر حال تأثيرى در وظيفه او ندارد و وظيفه پيامبر جز اين نيست كه رسالت خود را انجام دهد و محاسبه افراد را به خدا واگذارد.

قرآن براى بيان اين حقيقت (وظيفه خطير پيغمبر، تبليغ است و محاسبه افراد با خداست) در نخستين آيه مورد بحث چنين مى فرمايد:

(وَإِنْ مَا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِى نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلاَغُ وَعَلَيْنَا الحِسابُ).

«اگر برخى از چيزها را كه به آنان وعده مى دهيم به تو نشان دهيم، يا تو را پيش از آن بميرانيم (تفاوتى نمى كند) وظيفه تو تبليغ و بيان است و محاسبه افراد با ماست».

به طور مسلم اين وعده ها مربوط به انتشار اسلام و شكست دشمنان آن بوده است. اكنون نمونه هايى از اين وعده ها را، كه در سوره هاى مكى وارد شده اند، در اين جا منعكس مى كنيم و بايد توجه نمود اين كه پيامبر در مدينه چه وعده هايى داده است، از هدف آيه بيرون مى باشد; زيرا آيه مورد بحث ما مكى است و طبعاً ناظر به آن دسته از وعده هاى الهى است كه در مكه وارد شده اند:

١. قرآن مجيد در همان آغاز دعوت عمومى با بيان رسايى، از حفظ و حراست پيامبر از شرّ دشمنان خبر داد و فرمود:

(فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكينَ* إِنَّا كَفَيْناكَ الْمُسْتَهْزِئينَ).

«آيين خود را آشكارا [١]ابلاغ كن و از گروه مشرك روى برگردان. ما تو را از شر دشمنان حفظ مى كنيم».

٢. در همين سوره(رعد) پس از ذكر تشبييه بديعى درباره حق و باطل، نويد