بهداشت روانى خانواده - کوثری، یدالله - الصفحة ٧١

افرادى ضعيف النفس بوده، از قبول مسئوليت خوددارى مى‌كنند و به طور كلى به بزرگسالان بد بين هستند. اينان در سنين نوجوانى بيش‌تر اوقات خود را با همسالان به ولگردى و پرسه زدن در خيابان‌ها مى‌گذرانند. «١» خانواده منطقى و مقتدر منظور از خانواده منطقى و مقتدر خانواده‌هايى است كه كودك را به شيوه‌اى كه در نظر خود او اطمينان بخش است آزاد مى‌گذارد. در چنين خانواده‌اى فرزند به استقلال و آزادى فكر تشويق مى‌شود، در حالى كه نوعى كنترل منطقى از طرف والدين بر او اعمال مى‌گردد. در اين خانواده ارتباط كلامى و غير كلامى وسيعى وجود دارد و صميميت در سطح بالايى است. والدين هرگاه فرزند را از چيزى منع مى‌كنند و يا از وى انتظارى خاص دارند، براى او مسئله را خوب تبيين كرده، دليل آن را ارائه مى‌دهند. در چنين خانواده‌اى تقسيم كار منطقى وجود دارد و روش زندگى و ديگر مسائل بر اساس تفاهم، مشورت و مصلحت انديشى انجام مى‌گيرد. خلاصه‌اى از ويژگى‌هاى اين نوع خانواده عبارت است از:
همه اعضاى خانواده صلاحيت اظهار نظر درباره مسائل و مشكلات مربوط به خود را دارند؛ همه افراد خانواده در تصميماتى كه درباره آنها اتخاذ مى‌شود يا كارى كه به آنها مربوط است حق دخالت دارند و در تصميم‌گيرى‌ها عاقلانه وارد مى‌شوند؛ نوعى روش زندگى عاقلانه در كليه شئون ديده مى‌شود؛ اساس روابط بر همكارى و هميارى است. «٢» سيموند در تحقيقات خود درباره خانواده مقتدر به اين نتيجه رسيد كه نمرات درسى فرزندان اين خانواده و حتى بهره هوشى آنها نسبت به بقيه الگوها پيشرفت بهترى دارند. از حس كنجكاوى بيش‌ترى برخوردارند. خلاق هستند و در بين همسالان خود به حدى محبوبيت دارند كه مى‌توانند رهبرى گروه را بر عهده بگيرند. در فرزندان اين خانواده‌ها اعتماد به نفس و لياقت براى مسئوليت‌هاى اجتماعى آشكار است. چنين فرزندانى در هر زمان و موقعيتى مشكلات خود را با والدين خود مطرح مى‌نمايند؛ چون نوعى امنيت خاطر در خود احساس مى‌كنند. به نظر مى‌رسد اين الگو نزديك‌ترين الگو و روش تربيتى به دستورات تربيتى اسلام است.