بهداشت روانى خانواده - کوثری، یدالله - الصفحة ٢٦
معنا دهنده زندگى و تعالى بخش انسان و تكامل دهنده اوست. دين راه رستگارى و فلاح انسان است. دين آمده است تا انسان را از حضيض خاك بر گيرد و بر سرير افلاك نشاند. نقش دين در زندگى براى يك فرد نظير وجود قطب نما براى كشتى است. دين قطب نماى هدايتگر آدمى در درياى مواج پر تنش زندگانى مادى است. «١» بر اساس يافتههاى پژوهشى، دين واجد مولفههاى مهمى براى سازش يافتگى انسان است و كسانى كه ارزشهاى دين را بر ديگر ارزشها ترجيح مىدهند، از هنجارمندى منطقىتر و سلامت روانى افزون ترى برخوردارند. «٢» احساس تنهايى، بىپناهى، بىكسى و پوچى، كه در بيشتر اختلالهاى روانى به چشم مىخورد، در اعتقاد به وجود يك حامى مقتدر و پناه دهنده، كه منشأ كمال مطلق و مصدر نيكىها و كارهاى خير است، رنگ مىبازد و در ارتقاى بهداشت روانى فرد و جامعه بسيار اثربخش است.
نيرومند ترين عاملى كه مىتواند هر اضطراب و پريشانى را به آرامش و اطمينان مبدل سازد، نگرش توحيدى و ايمان به پروردگار است. در مواقع خطير و آنجا كه نگرانى و اضطراب به اوج مىرسد. و هيجانهاى درونى، طوفان بر پا مىكنند و دانش روانشناسى از آرام كردن آن عاجز مىشود، قدرت نيرومند ايمان به حمايت آمده، روح را به ساحل آرامش مىرساند.
قرآن كريم امنيت روحى كه بىگمان آرامش روانى را نيز دربرمىگيرد حاصل اعتقاد توحيدى و ايمان دينى در انسان دانسته، چنين بيان مىكند:
الَّذينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ اْلأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ. (انعام: ٨٢)
آنانى كه ايمان آوردند و ايمان خود را با شر و ستم نيالودند، ايمنى تنها از آن آنهاست، و آنها هدايت يافته گانند.
بنابر اين روىآورد، كسانى كه شناخت و انگيزههاى خود را به زندگى دنيوى منحصر مىنمايند و تمام تلاش خويش را بر دستيابى به بهداشت روانى در سايه زندگى دنيوى محض، متمركز مىكنند، به اهداف خود دست نخواهند يافت و ناكام خواهند ماند؛ چرا كه ماهيت دنيا همواره ناپايدار است. علاوه بر اين، در تأمين امنيت و بهداشت روانى و سيراب