١. خانواده‌هاى متزلزل، از هدف اصلى زندگى بازمانده و آرمانش را از دست داده است؛ ٢. در خانواده متزلزل، جايگاه و منزلت اعضا نامشخص بوده يا رعايت نگرديده است؛ ٣. در خانواده متزلزل، فرداى روشن و اميد به زندگى وجود ندارد؛ ٤. در خانواده متزلزل، مديريت، تجزيه شده، تصميم گيرى درآن به غايت دشوار است؛ ٥. در خانواده متزلزل، جاذبيت زندگى به ميزان قابل ملاحظه‌اى كاهش يافته و انگيزه چندانى براى پاى‌بندى اعضاى آن به ميثاق زندگى وجود ندارد؛ ٦. در خانواده متزلزل، مسئوليت پذيرى از توزيع عادلانه‌اى برخوردار نيست و در قبال ايفاى وظايف برخورد مشوقانه صورت نمى گيرد؛ ٧. در خانواده متزلزل، مشكلات و مسائل جزئى به سادگى به بحران يا تشنج تبديل مى‌شود؛ ٨. در خانواده متزلزل انتقادهاى اعضاء از يكديگر به شكلى مستقيم، مستمر و غير منصفانه صورت مى‌گيرد. «١» لازم به ذكر است كه در نوع خانواده متزلزل ساخت خانواده «٢» قابل ترميم است و با بهره گيرى از شيوه‌هاى درمانگرى به ويژه خانواده درمانى «٣» توانايى افراد براى غلبه بر مشكلات افزايش مى‌يابد و به تدريج به الگوى خانواده سالم نزديك مى‌شود.
خانواده ناسالم‌ خانواده ناسالم خانواده‌اى است كه قادر به تامين نيازهاى تكاملى، حل مشكلات و تعارض‌هاى خود نيست و كاركردهايش مختل شده است.
ويژگى‌هاى خانواده‌هاى ناسالم‌ ١. انكار: اين قبيل خانواده‌ها به دليل ناتوانى از مواجه منطقى با واقعيت‌ها مشكل خود را اساساً انكار مى‌كنند. به همين دليل، مسائل آنان هيچ گاه حل نمى شود؛