بهداشت روانى خانواده - کوثری، یدالله - الصفحة ٦٩
- اگر پدر و مادر با فرزندان خود پيوند فكرى و روحى بر قرار سازند، بهتر مىتوانند نقش ارشادى و تربيتى خود را ايفا كنند؛ - اگر نوجوانان به محيط گرم خانواده جذب شوند و ارتباط و پيوند محكمى با خانواده داشته باشند، از بسيارى آفتها در امان مىمانند؛ - بايد در هر فرصت ممكن، در جوّى صميمانى با فرزندان خود به گفت و گو بپردازند و به آنها فرصت دهند تا درباره مسائل گوناگون سخن بگويند و هرگز باب گفت و گو را نبندند؛ - در انتقادات و نصايح از زياده روى بپرهيزند و با بلند نظرى و بزرگوارى از كنار مسائل جزئى بگذرند تا بتوانند در موارد مهم تر، با قاطعيت عمل كنند.
اهميت تفاهم والدين در امر فرزندان از راهكارهايى كه در خانواده براى تربيت فرزندان بسيار اهميت دارد، هماهنگى، وحدت رويه و تفاهم و درك مشترك والدين در امر فرزندان است. بدون ترديد فرزند به شخصيت جذاب هر دو آنها نيازمند است. از همين رو نبايد والدين، درحضور فرزندان با يكديگر مخالفت و مشاجره كنند، بلكه مىبايست اختلافاتشان را دور از چشمان فرزندان، حل كرده، در امر فرزندان با اتفاق نظر، پيش روند و حرمت يكديگر را پاس دارند تا فرزندان از آنان بياموزند، براى ايشان ارزش قائل شوند و حريم و حرمت ايشان را حفظ نمايند. اگر اين تفاهم و هماهنگى وجود نداشته و تعارض بين پدر و مادر آشكار شود، فرزند، آنان را به عنوان الگوى خود نمىپذيرد و حتماً خارج از خانه الگو را جستوجو مىكند و به بيگانه و شخصيتهاى كاذب روى مىآورد و اين آغاز انحراف و بروز اختلال است.
انواع خانوادهها و فرزندان هر خانواده در امر فرزندان داراى الگو و ساختار خاص است. محققان از اين لحاظ خانواده را به سه نوع كلى دستهبندى كردهاند: خانواده سهلگير، خانواده سختگير و خانواده مقتدر.
خانواده سهلگير و بىتوجه از ويژگىهاى خانواده سهل گير، بى توجهى به امر فرزندان است. در اينگونه خانوادهها به