بهداشت روانى خانواده - کوثری، یدالله - الصفحة ١٠٠
در ديدگاههاى علمى اوقات فراغت به عنوان يك پديده فرهنگى- اجتماعى مورد توجه خاص دانشمندان روانشناس، جامعه شناس و علماى علوم تربيتى قرار گرفته و پيدايش موضوع «جامعه شناسى فراغت» در همين قلمرو بوده است.
يكى از محققان معتقد است «منظور از اوقات فراغت، فرصت و زمانى است كه انسانِ مسئوليت پذير، هيچ گونه تكليف يا كار موظفى را عهده دار نبوده، زمان در اختيار اوست كه با ميل و انگيزه شخصى به امر خاصى بپردازد.» «١» شايد بتوان اوقات فراغت را ساعات يا روزهايى دانست كه فرد آن را به ميل خود و به منظور استراحت، تفريح، سرگرمى، افزايش معلومات و توسعه مهارتها يا شركت داوطلبانه در امور اجتماعى، پس از انجام وظايف شغلى، خانوادگى و اجتماعى اختصاص مىدهد.
اهميت و ضرورت اوقات فراغت يك پژوهش طولى ١٦ ساله، كه دانشگاه آريزوناى آمريكا انجام داده است، نشان مىدهد كودكانى كه پس از پايان وقت مدرسه به طور منظم به ورزش يا ديگر فعاليتهاى فوق برنامهاى مىپردازند، در مقايسه با كودكانى كه فقط به درس و مشق و فعاليتهاى مدرسهاى مشغولاند، از وضعيت سلامت و درسى بهتر و موفقيت بيشترى برخوردارند. اين تحقيق به وضوح روشن مىكند كه اختصاص بخشى از اوقات به تفريح و كارهاى دلخواه بصورت آزاد، اثر مثبتى بر ديگر فعاليتهاى انسان مىگذارد.
مولوى نيز گفته است:
مصلحت آن است كه تا يك ساعتى قوتى گيرند و زور از راحتى «٢» فرانيس دوگه جملهاى با اين مضمون دارد كه به من بگوييد اوقات فراغت را چگونه مىگذرانيد تا بگويم شما كه هستيد و فرزندانتان را چگونه تربيت مىكنيد. تاگو، شاعر معروف هندى، معتقد است تمدنهاى انسانى سرمايههاى جاويدانى هستند كه از كاشت، داشت و برداشت صحيح اوقات فراغت متجلى گشتهاند.