بهداشت روانى خانواده - کوثری، یدالله - الصفحة ٤٤
اصل دهم: اعتقاد و التزام به دين بر اساس پژوهشهاى انجام گرفته دين واجد مؤلفههاى مهمى براى بهداشت روانى انسان است. كسانى كه ارزشهاى دينى را بر ديگر ارزشها ترجيح مىدهند، از سازش يافتگى بيشتر و سلامت روانى افزونترى برخوردارند. به عقيده آرنولوتوين بى «١» مورخ برجسته غربى، بحران فعلى اروپا به فقر معنوى باز مىگردد و تنها راه حل اين فرو پاشيدگى اخلاقى كه غرب از آن رنج مىبرد، بازگشت به دين و باورهاى دينى است. «٢» سخن يونگ در اين باره زبان زد همه است، او مىگويد:
در ميان بيمارانى كه در نيمه دوم حياتم با آنها مواجه شدم يكى هم نبود كه مشكلش در عدم نگرش دينى به حيات نباشد. با اطمينان مىتوان گفت همه آنان به دليل از دست دادن آنچه اديان زنده هر عصرى به پيروان خود عرضه مىدارند، احساس بيمارى مىكردند و هيچ كدام قبل از باز يافتن بينش دينى، شفاى واقعى نيافتند. «٣» كسى كه نگرش دينى به حيات دارد، صاحب گوهرى گران بهاست، يعنى چيزى دارد كه سرچشمه زيبايى و زندگى است و به جهان و بشريت شكوهى تازه مىدهد. چنين كسى ايمان و آرامش دارد. «٤» دين پاسخگوى خلاء وجودى انسان است. آنچه انسان را رنج مىدهد و او را به خلوت دل خويش فرو مىبرد، خلأ وجودى اوست، ولى دين با طرح باورهاى منطقى و عاطفى وارتباط رضايت آميز، پاسخگوى تنهايى و دغدغههاى وجودى انسان است. تنها خداست كه مىتواند تشنگى روح بى نهايت وجود آدمى را، كه از بى تفاهميها، و جدايىها نالان است، سيراب سازد. تنها خداست كه مىتواند غم و اندوه تنهايى بشر امروز را برطرف سازد. تنها خداست كه مىتواند دردهاى اين سراى خاكى را توجيه منطقى بخشد و آدمى را از اين خاكدان به سوى ملكوت رهنمون گردد.