بهداشت روانى خانواده - کوثری، یدالله - الصفحة ٥٧
مقابله با تنيدگىهاى ناشى از روابط زناشويى بىگمان ازدواج به دستهاى از نيازهاى اساسى آدم پاسخ مىگويد. ميل به دوست داشتن و دوست داشته شدن، همدلى، داشتن فرزند، گريز از تنهايى و ارضاى ميل جنسى از آن جلمهاند. چه زن و شوهر در آستانه ازدواج با روانشناس بالينى مشاوره كرده باشند يا نه، دو فرد با دو شخصيت متفاوت در كنار يكديگر زندگى مىكنند. به درجه تفاوت شخصيتى، مدت زمان ازدواج و عوامل اجتماعى، در ارتباط با يكديگر دچار تنيدگى مىشوند، اما نوع و شدت آن براى هر زوج و در هر زمان معين فرق مىكند. گاهى تنيدگهاى روابط زناشويى ناشى از تفاوت در د يدگاههاى اجتماعى- سياسى و گاه تفاوت در ارزشهاى فردى. گاه مشكل ناشى از فقدان قابليت بارورى در يك يا هر دو آنهاست. و گاه به ارتباط آنها با خانوادههايشان بر مىگردد. زمانى تنيدگى ناشى از مشكلات اقتصادى خانواده است و گاه با مشكلات مربوط به فرزندان ارتباط دارد. براى مقابله با اين تنيدگىها، ابتدا بايد ديد كه آيا مشكل تغييرپذير است يا نه؟ بيشتر مشكلات و تنيدگىهاى زناشويى جز وقتى كه شخصيتها متقاطع و كاملًا ناهمپوش هستند، قابل تغييرند. بنابر اين بسته به نوع و شدت تنيدگى، مىتوان از مقابله روياروىگر استفاده كرد. به عنوان مثال گاه ما با همسر خود مشكلى داريم و از پارهاى رفتارهاى او آزردهايم، بدون آنكه او خود از اين امر آگاه باشد. بيان مناسب آزردگى و علت آن براى همسر سبب مىشود تا او مطلع شده، در صورتى كه دلايل موجهى براى رفتار خود دارد، بيان كند يا رفتار خود را تغيير دهد.
دومين راهبرد مقابلهاى مناسب در اين باره، مسئوليت پذيرى است. معمولًا در روابط زناشويى مىتوان رفتارهاى نادرست را در هر دو طرف پيدا كرد. اگر ما به تحليل دقيق مشكل موجود پرداخته، سهم خود را در پيدايى آن مشخص كنيم و به ويژه با بيان آنها براى همسر، عذرخواهى و جبران قصورمان، او نيز به پذيرفتن سهم خود در بروز مشكل وادار مىشود.
سپس كاربست راهبردهاى حل مدبران مسئله و جست و جوى حمايتهاى اجتماعى اجتماعى مىتواند به حل منطقى مشكل كمك كند.
بدون از ميان برداشتن علل تنيدگى و فقط با ابراز احساسات تند يا كاربرد روش گريز- اجتناب مشكل برطرف نمىشود، بلكه تنيدگيها از آنچه هست افزونتر مىگردد.