انسان را تقويت كرده و رفاه ظاهرى را افزايش داده است، ولى امكان زندگى در آرامش و صلح و اطمينان را از انسان صلب نموده و اعتدال و تناسب كنار رفته و بيمارى‌هاى عصبى، روانى رو به افزايش گذاشته است.
به طور كلى وجود يك بيمار روانى به كار عادى و اقتصاد خانواده لطمه شديد وارد مى‌كند و از لحاظ روابط انسانى ساير افراد خانواده را در وضع ناراحت كننده و تاسف آورى قرار مى‌دهد. مراقبت از بيمار روانى زندگى خانواده را مختل و نشاط روانى را از ديگر اعضاى خانواده سلب مى‌نمايد و براى سازمان‌هاى درمانى، آموزشى، سياسى، اقتصادى، نظامى، انتظامى و مسائل پيچيده‌اى به بار مى‌آورد. به همين دليل بستر سازى براى تامين بهداشت روان در بعضى از كشورها در راس برنامه‌هاى ملى و بهداشت همگانى قرار دارد.
فشار روانى؛ بيمارى قرن‌ بر اساس تخمين متخصصان، شروع ٨٠ درصد تمام بيمارى‌هاى امروزى با تنيدگى‌هاى روانى همراه است. اضطراب و افسردگى، اختلالهايى هستند كه كم و بيش عموم مردم از آنها رنج مى‌برند و ناراحت هستند. «١» از عوامل زمينه ساز اختلالات روانى، فشار روانى يا استرس «٢» است. ثابت شده است كه استرس شديد يا طولانى مدت داراى اثرات زيانبار فيزيولوژيكى و روان شناختى است. كوفر و اپلى «٣» درباره وجود فشار روانى چنين مى‌گويند: «فشار روانى از زمانى بر موجود زنده عارض مى‌شود كه او احساس مى‌كندسلامتى و يا وحدت درونى اش به خطر افتاده و بايد تمام انرژى موجود خود را براى دفاع از خود به كار گيرد». «٤» دستگاه عصبى خود مختار، كه در مواقع اضطرارى با فعال كردن اعصاب سمپاتيك، ارگانيسم‌