منابع و مآخذ ١. قرآن كريم؛ ٢. نهج البلاغه؛ ٣. آداب و آفات تربيت كودك و نوجوان، گروه مؤلفان، تحت نظارت دكتر مرتضى تهرانى، ناشر: انتظارات احمديه، قم، ١٣٨٤؛ ٤. آدم سازى در روان‌شناسى خانواده، ستير، ويرجينيا، مترجم: پيروز بيرشك، رشد، تهران، ١٣٨٠.
٥. آرامش در پرتو نيايش، پناهى، على احمد، انتشارات مؤسسه امام خمينى، چاپ اول، قم، ١٣٨٤؛ ٦. آنچه فرزندان از روابط پدر و مادر مى‌آموزند، سيگل، جوريت پى، مترجم: سيد مرتضى صفوى زاده، محمد فرجيان، ناشر: نقش و نگار، تهران، ١٣٨٣؛ ٧. آيين تندرستى، اصفهانى، محمد مهدى، وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكى، معاونت سلامت، تهران، ١٣٨٤؛ ٨. آيين همسردارى، كارنگى، دوروتى و ديل، مترجم: مهستى شهلايى، انتشارات نقش و نگار، ١٣٧٨؛ ٩. اختلالات رفتارى رايج در كودكان، افروز، غلامعلى، جهاد دانشگاه تهران، ١٣٧٢؛ ١٠. اسلام و جامعه‌شناسى خانواده، بستان، حسين، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ١٣٨٣؛ ١١. اصول بهداشت روانى، حسينى، سيدابوالقاسم، دانشگاه فردوسى، مشهد، بى‌تا؛ ١٢. اصول مبانى بهداشت روانى، حمديه، مصطفى و شهيد، شهريار، انتشارات سمت، تهران، ١٣٨١؛ ١٣. الفباى زندگى مشترك، علمدار، مينا، انتشارات حسام، چاپ دوم، ١٣٧٧؛ ١٤. الفباى زندگى مشترك، محدثى، جواد، (آشنايى با اصول و عوامل تحكيم خانواده)، بوستان كتاب قم، ١٣٨٢؛ ١٥. اوقات فراغت در اسلام، گرجى، مهدى، ناشر: پيام عترت، ١٣٨١؛