بهداشت روانى خانواده - کوثری، یدالله - الصفحة ٣٥
برخورد او را با رويداردهاى طبيعى و اجتماعى تحول مىبخشد. او از نظر روانى با اينكه برآوردى صحيح از توانمندىهايش دارد و از آنها استفاده مىكند، متكى بر موجودى است كه علم، قدرت و خير خواهى بى نهايت دارد. با وجود چنين اعتقاد و ايمانى، احساس بى نيازى و آرامش به فرد دست مىدهد كه ديگر هيچ عاملى موجب ترس، اندوه و اضطراب و تزلزل او نمىشود. مؤمن چون معتقد است كه خداوند بر دل او آرامش نازل مىكند. «١» و هيچ گاه انسان را رها نكرده و درهمه احوال يارى اش مىنمايد، رابطه متقابل خود را با خداوند استمرار مىبخشد و همين امر موجب تقويت روانى او مىشود. انسانى كه در اين فضا زندگى مىكند، هيچ گاه مشكلات او را از پاى در نمىآورد، دچار اضطراب و اندوه نمىشود و در نتيجه، كمتر به آسيبهاى جسمى ناشى از تنيدگىها و فشارهاى روانى مبتلا مىگردد.
بينش فرد نسبت به وقوع مشكلات و سختىها: نگرش انسان در نوع سازگارى وى با حوادث و مشكلات بسيار مؤثر است. در نگرش توحيدى طبيعت زندگى، آميخته با سختىهاست و مواجهه با مشكلات در زندگى امر اجتناب ناپذير است، در دنيا به دنبال هر لذتى، درد و رنج و ناملايماتى نيز پديد مىآيد، فرد دچار تنگناها و فقدانهايى مىشود. «٢» كسى كه چنين نگرشى دارد، از قبل خود را آماده برخورد با مشكلات كرده، مواجهه موثرى با آنها خواهد داشت.
علاوه بر اين، در چارچوب نگرش اسلامى وقوع سختىها داراى حكمتهايى «٣» است كه باعث رشد و بالندگى مادى و معنوى انسان است وجود اين نگرش منجر به سازگارى مثبت، پويا و سازنده با سختىها مىگردد.
توكل بر خدا: در مواجهه با مسائل زندگى و نيل به موفقيت، به دو دسته از عوامل نيازمنديم: اول. فراهم آوردن اسباب طبيعى، دوم. شرايط روانى خاصى كه بتوانيم بهتر با مسائل مواجه شويم. توكل باعث فراهم شدن اين شرايط روانى است. توكل از حيث روانى، پشتيبان قدرتمندى براى انسان در حل مشكلات به حساب مىآيد. «٤»