بهداشت روانى خانواده - کوثری، یدالله - الصفحة ٢٤
٣. مدل ارتقا مدل ارتقاى سلامتى اشاره به فرآيندى دارد كه فرد را قادر مىكند تا توان كنترل خويش را افزايش دهد و سلامت خود را براى رسيدن به حالت كاملى از رفاه جسمى، روانى و اجتماعى بهبود بخشد. در اين مدل تلاش مىشود تا فرد به «خود شناسى» برسد و در پرتو اين خوديابى نظام انتظاراتى خود را بشناسد، و نيازهاى خود را اولويت گذارى نمايد و با محيط سازگارى منطقى برقرار سازد. مدل ارتقا فقط مسئول سلامت در يك حد خاص نيست، بلكه بر اين عقيده است كه بايد فراتر از سلامتى، به احساس شادى و رضايت در زندگى رسيد. «١» توضيح يك نكته بسيارى از مكاتب روانشناسى در عصر حاضر، كه هسته اصلى آنها بر مبانى فكرى مكاتب تجربه گرايى و پوزيتويستى نهاده شده است، در مجموع پى اثبات اين قضيهاند كه پذيرش وجود هيچ نيرو و عامل ديگرى غير از نيروها و عوامل شناخته شده به روش تجربى براى ايجاد و تحليل پديدههاى مختلف روانى مورد نياز نيست. در مقابل اين ديدگاه مىتوان گفت كه بر اساس مبانى هستى شناسانه و انسان شناسانهاى كه در جاى خود اثبات شده است، «٢» انسانها مىتوانند با كل هستى، ابديت و ماوراى ماديات ارتباط معنادار پيدا كنند و براى زندگى خود مفهوم و غايت و به طور خلاصه، معنايى بيابند و از اين طريق از آسيبها و اختلالات روانى مصون گردند.
اگر نگاه به انسان و مطالعه در ابعاد مختلف وجودى او و به طور مثال، مطالعه درباره روان آدمى و امور مربوط به آن، از جمله مساله بهداشت روانى صرفاً بر اساس مبانى تجربه گرايى انجام گيرد و به گونهاى باشد كه منجر به پالايش علم از اعتقادات ماوراى طبيعى و معارف وحيانى گردد، عملًا آدمى خود را از معارف بسيارى در باره خود و جهان هستى محروم ساخته و همچنان در يك شناخت شناسى محدود محصور خواهد ماند.