بهداشت روانى خانواده - کوثری، یدالله - الصفحة ٧٨
تعادل در معيشت مديريت اقتصادى خانه، نيازمند توازن در دخل و خرج و به كارگيرى عقل و مصلحت است.
زن و مرد بايد براى رسيدن به سطح تعادل در معيشت، همكارى داشته باشند و بكوشند تا مبادا مسائل مالى در زندگى مشترك، عواطف انسانى و مهر و صفا را تحتالشعاع قرار دهند.
بىگمان حركت در مرز تعادل به مراقبت نياز دارد؛ مواظبت بر اينكه نه گرفتار بخل و امساك شوند، و نه در اسراف و ولخرجى بيفتند. برخى به اين بهانه كه بايد قناعت كرد و حسابگر بود، بر خانواده خود سخت مىگيرند و حق آنان را تضيع مىكنند. برخى هم مال خود را هدر مىدهند و ولخرجى مىكنند. بخشندگى و سخاوت تا آنجا ارزشمند است كه به اسراف و تبذير كشيده نشود و قناعت و برنامه ريزى تا حدى پسنديده است كه سر از بخل و آزمندى در نياورد.
حضرت امير (ع) در سخن حكيمانهاى به رعايت مرزى معتدل ميان اين افراط و آن تفريط دستور مىدهد و مىفرمايد:
كُنْ سَمْحاً و لا تَكُنْ مُبَذِّراً، وَ كُنْ مُقَدِّراً و لا تَكُنْ مُقْتِّراً. «١» بخشنده باش، ولى نه ولخرج و اسرافكار. اندازه نگهدار باش، ولى نه سختگير و بخيل.
آنان كه زير خيمه مشترك خانواده زندگى مىكنند، اگر عاقلانه و با تفاهم در اين موضوعات به وحدت نظر و هماهنگى نرسند، پيوسته مسائل مالى، مسئله ساز خواهد شد و اين خيمه را با خطر فروپاشى مواجه خواهد ساخت. براى تعادل اقتصادى در زندگى مشترك، دو جانب مؤثر است: يك طرف قضيه به «بانو» مربوط مىشود، طرف ديگر به «آقا». يكى بايد قناعت به خرج دهد، يكى هم بايد بر تلاش بيفزايد. يكى بايد كم توقع و صبور باشد، ديگرى هم بايد از بخل و سختگيرى بى مورد و بيش از حد دست بردارد، و سرانجام هر دو بايستى به اصل تعادل پاىبند و ملتزم باشند.
تعادل در عبادت ظرفيت انسان، محدود است. از اين رو، بايد سعى شود حتى امور عبادى با تعادل و نشاط باشد. بنابر فرمايش پيامبر اكرم (ص) دين اسلام دينى است متين، محكم و منطقى و مبتنى بر