بهداشت روانى خانواده - کوثری، یدالله - الصفحة ٤٣
را با تمام ويژگىها به همان صورتى كه هست بپذيرد. انسان سالم ضمن شناخت واقعى از توانمندىها و محدوديتهاى خود با آنها به صورت منطقى كنار مىآيد. وى احساس مىكند ديگران او را مىپسندند و او نيز براى خود و ديگران احترام قائل است. در چارچوب بهرهگيرى از اين اصل هر فرد در هر رتبه و مقامى كه هست، مىتواند به خود و ساير افراد جامعه محبت بورزد. در مقابل، كسى كه از سلامت روان بى بهره است، معمولا بدبين است و اذعان مىكند كه هيچ وقت دوست واقعى در زندگى نداشته، خود نيز به كسى اعتماد ندارد و براى شخصيت خويش ارزش چندانى قائل نيست.
اصل هشتم: مسئله مدارى افراد سالم بيشتر مسئله مدار هستند تا خود مدار يعنى در چالشهاى فراروى زندگى بجاى تاكيد بر مقصرى پيدا كردن، درصدد يافتن مسئله و راهحل آن هستند. اين افراد از تفكر فلسفى منطقى برخوردارند و در رفتارهايشان هماهنگى قابل ملاحظهاى به چشم مىخورد.
در مقابل افراد ناسالم و خود محور همواره گرفتار تعارضات روانى و درونى بوده، در زندگى دچار تحير و ترديد در رفتارها و تصميم گيرىها هستند. آنها در مواجه با مشكل در زندگى پيش از هر تصميم و اقدام به دنبال يافتن مقصرى هستند تا گرفتارى پيش آمده را با اسناد به او توجيه نمايند. زيرا فاقد مهارت حلّ مسئله مىباشند.
اصل نهم: ارتباطات سالم انسان موجودى اجتماعى است و بسيارى از ويژگىهاى او تحت تأثير محيط اجتماع است.
بسيارى از صفات و احساسات، حالات و تمايلات انعكاسى از شيوه ارتباطى ما با ديگران است. بديهى است به هر ميزانى كه چارچوب ارتباطى انسان يارى بخش باشد، پايدارى مولفههاى بهداشت روانى وى بيشتر خواهد بود.
در يك صورت بندى كلى مؤلفههاى ارتباط يارى بخش عبارتاند از: ١. اصيل بودن؛ ٢. احترام؛ ٣. همدلى؛ ٤. صداقت. «١»