وجه مشترك معجزه و كرامت اين است كه هر دو از امور خارق عادت هستند و صاحب هر دو از بندگان مقرّب و برگزيده خدا مى‌باشند.
سؤال- آيا اعتقاد به ربوبيّت خداوند با اعتقاد به معجزه امامان منافات دارد؟
پاسخ: اگر كسى معتقد باشد كه امام بطور مستقلّ و بدون اذن خداوند مى‌تواند معجزه بياورد، اين شرك است؛ زيرا غير خدا را شريك خداوند در تصرّف در جهان قرار داده است. ليكن اعتقاد به اينكه امام به اذن خداوند معجزه مى‌آورد و روى مصالحى خداوند معجزه را به دست آنان جارى مى‌كند، منافاتى با اعتقاد به توحيد و ربوبيّت خداوند ندارد، همان طور كه خداوند از قول عيسى (ع) نقل مى‌كند كه فرمود:
من كور مادرزاد و مبتلايان به برص را بهبودى مى‌بخشم و مردگان را به اذن خداوند زنده مى‌كنم. «١» نمونه‌هايى از معجزات و كرامتهاى امامان‌ با مطالعه زندگى امامان به معجزات و كرامتهاى فراوانى برمى‌خوريم كه همگى بيانگر ارتباط آنان با جهان غيب است. به عن راهنما شناسى ٩٩ جايگاه والاى امامت ص : ٩٩ وان نمونه مواردى از آن را ذكر مى‌كنيم:
الف- آنان بدون اينكه به مكتب رفته باشند، داراى علمى سرشار به معارف قرآن بودند، حتّى بعضى مانند امام جواد و امام زمان (ع) كه در كودكى به امامت رسيدند، آن دانش سرشار را داشتند.
به روايت امام باقر (ع) از حضرت على (ع) در مورد علم پيامبر (ص) سؤال شد. آن حضرت در پاسخ فرمود:
علم پيامبر (ص) علم همه پيامبران و علم گذشته و آينده است تا روز قيامت. سپس فرمود:
قسم به كسى كه جانم به دست اوست، من علم پيامبر (ص) را مى‌دانم و داراى علم به گذشته و آينده تا روز قيامت هستم. «٢»