راهنما شناسى - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٧٩

هر دو ركعتى- غير از نماز صبح- دو ركعت اضافه كرد و به نماز مغرب يك ركعت اضافه نمود خداوند اضافه پيامبر (ص) را تجويز و امضا كرد و نمازهاى واجب هفده ركعت شد.
پيامبر (ص) نمازهاى نافله را سى و چهار ركعت دو برابر ركعتهاى واجب، تشريع و مستحب كرد وخداوند آن را اجازه داد ... خدا تنها خمر را حرام كرده بود؛ ولى پيامبر (ص) هر آشاميدنى مست كننده را حرام كرد، و خداوند آن را اجازه داده و امضا كرد ... و تسليم در برابر پيامبر (ص) همانند تسليم در برابر خدا، بر بندگان واجب شد. «١» از آنجا كه امام (ع) داراى مقام عصمت و وارث دانش پيامبر (ص) است، مطمئن‌ترين منبع براى دريافت فرمانهاى الهى و بيان حلال و حرام خداوند مى‌باشد و با توجه به دلايل امامت (مانند حديث ثقلين، حديث منزلت، حديث غدير و ...) هر منصبى كه براى پيامبر (ص) ثابت است، براى امامان معصوم (ع) ثابت نيز هست.
ب- راهنما شناسى ٨٥ الف - حقوق امام بر امت ص : ٨٤ ب- ولايت بر جانها و داراييهاى مردم‌ قرآن دراين‌باره مى‌فرمايد:
النَّبِىُ أَوْلى‌ بِالْمُؤْمِنينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ «٢» پيامبر (در تصرف در جان مؤمنان)- سزاوارتر به مؤمنان از خود آنهاست.
انسان در به كارگيرى اعضاى بدنش نيازمند به اجازه كسى نيست و در اين جهت استقلال كامل دارد. آيه مزبور دلالت دارد كه تسلّط پيامبر (ص) بر جان مؤمنان، قويتر از سلطه‌اى است كه خود آنان دارند و با ثبوت ولايت پيامبر (ص) بر جان مؤمنان، ولايت آن حضرت بر اموال آنان به قياس اولويت ثابت مى‌شود.
از سوى ديگر هر گونه، مقامى- غير از نبوّت- كه خداوند به پيامبر (ص) واگذار كرده- با توجه به دلايل امامت- براى امامان معصوم نيز ثابت است. بنابراين، اين قسم از ولايت تشريعى نيز براى امامان معصوم (ع) به وسيله آيه شريفه ثابت مى‌شود.