راهنما شناسى - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٤٠

و كتب آسمانى درگذشته مورد تحريف قرار مى‌گرفت يا به كلّى از بين مى‌رفت، از اين رو لازم بود اين پيام تجديد شود، امّا زمان نزول قرآن وقتى است كه بشر دوره كودكى و نابالغى خود را پشت سرگذارده و مى‌توانست آثار و ميراثهاى علمى و دينى خود را حفظ كند. از اين رو وقتى قرآن نازل مى‌شد مسلمانها چنان به حفظ و ضبط آيات آن اهتمام مى‌داشتند كه امكان تحريف و حذف و اضافه از بين رفت و اين باعث شد كه آخرين كتاب آسمانى يعنى قرآن تا به امروز از تحريف مصون بماند و يكى از علل تجديد نبوت منتفى گشت.
٢- بشر قبل از اسلام در اثر نداشتن بلوغ فكرى قادر نبود كه يك نقشه كلى براى مسير زندگى خود دريافت كند و با راهنمايى آن نقشه، راه خود را پيدا كند بلكه لازم بود همانند يك كودك، مرحله به مرحله راهنمايى شود و راهنمايانى او را همراهى كنند ولى مقارن دوره رسالت كه آغاز دوره بلوغ و رشد فكرى بشريّت است، آن توانايى در بشر پيدا شده و نياز به راهنماييهاى منزل به منزل از بين رفت؛ طرح كلى و جامع در اختيار بشر قرار گرفت و علماى متخصص امت موظف شدند كه با استفاده از نقشه كلى راهنمايى كه اسلام به دست مى‌دهد، وظايف مردم را طبق شرايط زمان و مكان تعيين كرده و احكام خدا را از اصول و كليات قرآن و سنت استنباط و تفسير نمايند. به اين ترتيب يكى ديگر از علل تجديد نبوت منتفى گشت.
٣- غالب پيامبران، پيامبر تبليغى بوده‌اند، نه تشريعى. كار پيامبران تبليغى ترويج و تفسير و اجراى شريعتى بوده كه حاكم بر زمان آنها بوده است و عدد پيامبران تشريعى بسيار اندك است.
علماى شايسته، وظايف پيامبران تبليغى را با عمل اجتهاد و تبليغ و تفسير وحى آسمانى، براى مردم انجام مى‌دهند و مى‌توانند جامعه را با استفاده از مبانى كلى اسلام رهبرى كنند و از اين جهت است كه در روايت، علماى دين، وارثان انبيا معرفى شده‌اند؛ زيرا آنان دانش پيامبران را به ارث برده و وظيفه تبليغى را كه بر عهده انبيا بود، انجام مى‌دهند. امام صادق (ع) فرمود: