مراد از علما در اين روايت «علماى امت اسلام» است به اين صورت كه علما از آن بخش از شؤون رسول اكرم (ص) و انبيا كه قابل انتقال است ارث مى‌برند و يكى از آن شؤونات مسأله حكومت و زعامت است.
د- روايت على بن حمزه‌ در روايتى كه از على بن حمزه از امام موسى بن جعفر (ع) نقل شده است، امام (ع) در تحليل اين مطلب كه با مرگ مؤمن فقيه، شكافى در اسلام رخ مى‌دهد كه هيچ چيز آن را جبران نمى‌كند، فرمود:
... فقهاى مؤمن دژهاى اسلامند و براى اسلام نقش ديوارهاى شهر را دارند » «١» امام (ع) با اين كلام، نگهبانى و حفاظت از عقايد و احكام اسلام را از وظايف فقها بيان كرده است؛ در واقع فقها مأمورند تا هميشه از حدود و ثغور و احكام اسلام محافظت نمايند. بديهى است اگر فقيهى در منزل خود بنشيند و امور حكومتى را در دست نگيرد و در هيچ كدام از امور قضايى و حكومتى مداخله نكند و به اصطلاح دست به سياه و سفيد نزند به او حافظ اسلام و «حصن اسلام» نمى‌گويند. «٢» امام امت در توضيح اين روايت فرموده است:
«اين كه فرموده‌اند «فقها حصون اسلامند» يعنى مكلفند اسلام را حفظ كنند و زمينه‌اى را فراهم آورند كه بتوانند حافظ اسلام باشند و اين از اهم واجبات است.» «٣» ه- روايت سكونى‌ سكونى از امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه پيامبر اكرم (ص) فرمود: