راهنما شناسى - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٧٨
دارى به همين وضع- بينايى- باشى امّا مانند مردم سود و زيانت در روز قيامت به عهده خودت باشد يا مىخواهى به حالى كه بودى برگردى و بهشت بطور خالص براى تو باشد؟
گفتم به حالى كه بودم بر مىگردم. پس حضرت دست به چشمم كشيد و به حال اول (كورى) برگشتم. «١» ب- ولايت تشريعى و امكان آن ولايت تشريعى امام، به معناى فرمانروايى او بر جامعه و حق تصرّف در جان و مال مردم و لزوم اطاعت او مىباشد.
ثبوت اين قسم از ولايت نيز براى امام (ع) از نظر عقلى، هيچ محذورى ندارد.
ابعاد ولايت تشريعى الف- وجوب اطاعت از امام در احكام شرعى قرآن مىفرمايد:
ما اتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا «٢» آنچه را پيامبر (ص) براى شما آورده بگيريد (وبه كار ببنديد) و از آنچه شما را نهى كرده، باز ايستيد (و آن را ترك كنيد).
اين آيه به صراحت، پيروى از اوامر و نواهى پيامبر (ص) را واجب كرده است.
پيامبر (ص) در مواردى، برخى از احكام خاص را تشريع كرده و خداوند آن را امضا نموده و اطاعت از آن حضرت را واجب كرده است.
فضيل بن يسار مىگويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه فرمود:
خداوند نماز را دو ركعت دو ركعت، در جمع ده ركعت واجب كرده بود، پس پيامبر (ص) به