راهنما شناسى - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٣٨
است، داراى مقام نبوّت نيز هست، اما ممكن است كسى نبىّ باشد ولى رسول نباشد؛ پس هر گاه نبوّت خاتمه يافت، رسالت نيز پايان مىپذيرد.
لحن آيه مورد بحث مىرساند كه قبل از نزول اين آيه نيز پايانيافتن نبوت به وسيله پيامبر اسلام در ميان مسلمانها امرى مسلم بوده و مسلمانان همان طورى كه او را «رسول الله» مىدانستند «خاتم النبيين» نيز مىشناختند. اين آيه تنها يادآورى مىكند كه او را با عنوان پدر خوانده فلان شخص نخوانيد، او را با همان عنوان واقعىاش كه رسولالله و خاتمالنبيين است بخوانيد.
٢- دلايل روايى بر خاتميت در روايات متواترى كه شيعه و سنّى آنها را نقل كردهاند بر خاتميت پيامبر تصريح شده است و تواتر آنها نيز شبههاى در صدور مضمون آن باقى نمىگذارد.
الف- حديث منزلت: هنگامى كه پيامبر اسلام براى جنگ تبوك از مدينه حركت مىكرد، على (ع) را براى رسيدگى به كارهاى مسلمانان بجاى خود گماشت. عدهاى ماندنش را در مدينه بر او عيب گرفتند. از اين رو، اندوهگين شده و خدمت پيامبر رسيد و عرض كرد:
آيا مرا در ميان كودكان و زنان باقى مىگذارى؟ پيامبر (ص) فرمود:
اما تَرْضى انْ تَكُونَ مِنى بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى الّا انَّهُ لا نَبِىَّ بَعْدى «١» آيا خشنود نيستى كه منزلت تو نسبت به من، منزلت هارون نسبت به موسى (ع) باشد جز اين كه بعد از من پيامبرى نخواهد راهنما شناسى ٤٤ شبهه اول و پاسخ آن ص : ٤٣ بود.
ب- پيامبر (ص) فرمود:
ايُّهَا النَّاسُ انَّهُ لا نَبِىَّ بَعْدى وَ لا سُنَّةَ بَعْدَ سُنَّتى «٢» اى مردم! همانا بعد از من پيامبرى نخواهد بود و هيچ سنّتى (و روشى) غير از سنّت من مشروع نخواهد بود.