راهنما شناسى - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٢٤

اگر در كتابى كه بر بنده خود (محمد صلّى اللّه عليه و آله) نازل كرديم ترديدى داريد، دست كم يك سوره مانند آن بياوريد و گواهان (همفكران) خود را غير از خدا به يارى بخوانيد اگر راست مى‌گوييد و اگر اين كار را انجام نداديد و هرگز هم نمى‌توانيد انجام دهيد پس، از آتشى كه آتشگيره آن مردم و سنگهايند و براى كافران مهيا شده است، بپرهيزيد.
با بررسى تاريخ درمى‌يابيم كه هيچ كس در هيچ زمان نتوانسته است تحدّى قرآن را پاسخ گويد و اگر هم تعداد محدودى را مى‌بينيم كه تصميم به پاسخگويى داشته‌اند، پس از چندى به ناتوانى خود اعتراف كرده‌اند. از آن گذشته، در زمان ما دستگاه‌هاى تبليغاتى كليسا و ساير مخالفان اسلام در سراسر جهان، تبليغات وسيع و دامنه دارى بر ضد مسلمانان به راه انداخته‌اند و با صرف بودجه‌هاى هنگفت به دور دست‌ترين نقاط جهان مبلّغ مى‌فرستند و نويسندگان مسيحى عربى الاصل در اختيار دارند؛ بطور مسلّم اگر ايشان مى‌توانستند آياتى بياورند كه با آيات قرآن رقابت كند، آورده بودند، چرا كه در اين صورت سنگر بزرگى را فتح كرده و بدين وسيله مسلمانان را خلع سلاح مى‌كردند، ولى چون نمى‌توانستند، (و نخواهند توانست) ناگزير با صرف بودجه‌هاى هنگفت و به كارگيرى سياستهايى نظير جاسوسى و تضعيف مسلمانان، ايجاد اختلاف بين آنها، حمله نظامى و ... به جنگ با اسلام آمده‌اند كه اين خود بهترين شاهد بر ناتوانى بشر از آوردن مانندى براى قرآن و دليلى بر اعجاز كتاب آسمانى مسلمانان است.
٢- امّى بودن پيامبر اسلام (ص)
كلمه امّى به معناى «درس ناخوانده و نا آشنا به خط و نوشته» است و گفته شده: اين كلمه منسوب به «ام» مى‌باشد كه به معنى مادر است، امّى يعنى كسى كه به طور مادرزادى بدون اطلاع از خطوط و نوشته‌ها و معلومات بشرى باقى مانده است و يا منسوب به «امّت» است يعنى كسى كه طبق عادت اكثريت مردم است؛ زيرا، بيشتر مردم حجاز خط و نوشتن نمى‌دانستند. «١»