درس دوازدهم: آثار زيانبار انكار امامت‌ جايگ راهنما شناسى ١٠٤ منكر بعضى از امامان همانند منكر همه آنهاست ص : ١٠٢ اه والاى امامت‌ امامت مقامى برتر از نبوت است و در قاموس دين جايگاه خاصى دارد، بگونه‌اى كه از ميان پيامبران فقط عده معدودى همانند ابراهيم (ع) به اين مقام دست يافتند. براى توجه بيشتر به اهميّت مقام امامت، به ذكر چند حديث ديگر مى‌پردازيم.
حضرت رضا (ع) ضمن يك حديث طولانى ويژگيها و اهميت امامت را چنين بيان فرمود:
شكوه مقام امامت و برترى مكان و جاه و جلال و بررسى حقيقت آن، بالاتر از آن است كه اين مردم با عقل ناقصشان بتوانند به ارزيابى آن بپردازند يا انديشه درستى درباره آن داشته باشند يا به اختيار خود پيشوايى را براى سرو سامان دادن به كارهاى خويش انتخاب كنند.
امامت مقام ويژه‌اى بود كه خداوند پس از منصب نبوت و خلّت (دوستى) درمرتبه سوم به حضرت ابراهيم ارزانى داشته و او را به وسيله آن شرافتمند گردانيده ... اين آيه (آيه ابتلا) «١» پيشوايى هر فرد ستمكار را تا روز قيامت باطل كرد و آن را ويژه پاكان برجسته قرار داد ...
همانا امامت منزلت انبيا و ارث اوصياست، امامت جانشينى خدا و رسول است و مقام اميرمؤمنان و ميراث حسن و حسين است ... امامت ريشه اسلام بالنده و شاخه سر بلند آن است ... امام، امين خداوند در روى زمين و حجّت او بر بندگانش و جانشين او در سرزمينهايش است «٢»