احمد بن عيسى‌ از امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه حضرت در مورد آيه «انَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ» «١» همانا ولى شما خدا و رسول اوست و آنان كه ايمان آورده‌اند، همانها كه نماز را بپا مى‌دارند و زكات را در حال ركوع مى‌دهند. چنين فرمود:
معنايش اين است كه خدا و پيامبرش و مؤمنان، يعنى على و امامان از فرزندانش تا روز قيامت، به شما و به امورتان و جانهايتان و اموالتان از خود شما سزاوارترند. «٢» ج- وجوب پيروى از امام در تمام امور بطور كلى خداوند در قرآن كريم پيروى مردم از پيامبر (ص) و امامان معصوم (ع) در تمامى امور را واجب كرده است. قرآن در اين زمينه مى‌فرمايد:
يا أَيُّهَا الَّذينَ امَنُوا اطيعُوا اللَّهَ وَ اطيعُوا الرَّسُولَ وَ اولِى الْامْرِ مِنْكُمْ «٣» اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، خدا را اطاعت كنيد وپيامبر و صاحبان امر را اطاعت كنيد.
جابر جعفى مى‌گويد: از امام باقر (ع) درباره آيه مزبور سؤال كردم، فرمود: «آنان اوصيا هستند.» «٤» در اينكه پيامبر (ص) و صاحبان امر (اوصياى پيامبر (ص)) را در چه مورد بايد اطاعت كرد، در آيه ذكر نشده و اين ذكر نكردن، كلّى و عمومى بودن معنا را مى‌رساند كه اطاعت آنان در تمام امور فردى و اجتماعى واجب است. امام صادق (ع) فرمود:
نَحْنُ قَوْمٌ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ طاعَتَنا «٥» ما گروهى هستيم كه خداوند عزّوجلّ اطاعت ما را واجب كرده است.