دٌو اشكال و پاسخ آن‌ ١- حديث منزلت، خلافت محدود و موقّت را مى‌رساند، نه خلافت عمومى را. بر اساس اين حديث، حضرت على (ع) در مدتى كه رسول خدا (ص) به جنگ تبوك رفت و برگشت جانشين آن حضرت بود، ولى پس از بازگشت پيامبر، ديگر جانشين ايشان نبود.
پاسخ: همان طور كه گذشت، حديث منزلت، در موارد گوناگونى وارد شده كه يكى از آنها، هنگام رفتن به جنگ تبوك است. احاديثى وجود دارد كه مربوط به جنگ تبوك نيست «١» و در حال عادى، وارد شده است، مانند حديث زير كه ابن عباس مى‌گويد:
عمر بن خطاب گفت: در حق على بن ابى طالب، سخن ناشايست نگوييد؛ زيرا كه از پيامبر خدا شنيدم كه فرمود: ... اى على! تو اولين مؤمن و اولين مسلمان هستى ... تو براى من چنانى كه هارون براى موسى بود و هر كس بپندارد كه مرا دوست مى‌دارد و تو را دشمن، بر من دروغ بسته است. «٢» ٢- ها راهنما شناسى ٦٧ دلايل اثبات علم غيبت ص : ٦٧ رون در زمان خود حضرت موسى از دنيا رفت و جانشين حضرت موسى نشد.
بنابراين، تشبيه على (ع) به هارون، اثبات جانشينى براى على (ع) پس از پيامبر نمى‌كند.
پاسخ: جمله «الَّا أَنَّهُ لا نَبِىَّ بَعْدى‌» پاسخ اين ايراد است، براى اينكه اگر مقصود پيامبر از «أنت منى بمنزلة هارون من موسى» زمان حيات خودش بود، نيازى به گفتن «الَّا أنّه لا نبىّ بعدى» نبود؛ جمله استثنا، مى‌رساند كه پيامبر (ص)، على (ع) را به عنوان جانشين در زمان حيات و پس از مرگش، معرفى مى‌كند. بعلاوه، تشبيه على (ع) به هارون از نظر مقامات است نه مدت ادامه اين مقامات.
٢- افضليت على (ع)
از ديدگاه شيعه اماميه، امام و خليفه پس از پيامبر (ص)، بايد در تمام كمالات انسانى،