سپس موسى و برادرش هارون را با آيات و دليل روشن خود، فرستاديم.
اين آيه، مى‌رساند كه هارون همچون موسى (ع) از پپامبران الهى است و مقام رسالت را دارا بوده است.
ج- خلافت و جانشينى:
وَ قالَ مُوسى‌ لَاخيهِ هارُونَ اخْلُفْنى فى‌ قَوْمى وَ أَصْلِحْ وَ لا تَتَّبِعْ سَبيلَ الْمُفْسِدينَ «١» و موسى به برادرش هارون گفت: در ميان قوم من، جانشين من باش و (آنها را) اصلاح كن و از روش مفسدان پيروى مكن.
د- تقويت و تأييد حضرت موسى: حضرت موسى به خداوند گفت:
اشْدُدْ بِهِ أَزْرى‌ «٢» پشتم را به وسيله او محكم فرما.
خداوند، در خطاب به موسى فرمود:
قَدْ اوتيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى‌ «٣» اى موسى، خواسته‌هايت به تو داده شد.
حديث منزلت، همه مقاماتى را كه هارون داشت، براى حضرت على (ع) اثبات مى‌كند. بنابراين، على عليه السلام وزير پيامبر (ص) و ياور آن حضرت است و اگر رسول خدا (ص) خاتم پيامبران نمى‌بود، در نبوت نيز شريك آن جناب مى‌شد. «٤» ابن ابى الحديد، مى‌گويد:
قرآن و سنّت، به وزارت على عليه السلام دلالت مى‌كند؛ از قرآن، آيات ٢٩ تا ٣٢ سوره «طه» و از سنّت، حديث منزلت كه مورد اتفاق فرقه‌هاى مختلف اسلامى است.