از نظر علماى اهل سنّت، حديث منزلت، حديث صحيحى است و شكى در صحت آن نيست. به يك سند، اشاره مى‌كنيم. «١» مُصْعَب بن سعد از پدرش روايت كرده كه رسول خدا (ص) براى جنگ، از مدينه به سوى تبوك روان شد و على (ع) را در مدينه گذاشت. على (ع) به او گفت: آيا مرا در ميان زنان و كودكان مى‌گذارى؟ پيامبر (ص) فرمود:
اما تَرْضى‌ أَنْ اكُونَ مِنّى‌ بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى‌ الَّا أَنَّهُ لَيْسَ نَبِىٌّ بَعْدى‌ «٢» آيا خوش ندارى براى من چنان باشى كه هارون براى موسى بود، جز اينكه پس از من‌پيامبرى نيست؟! دلالت حديث بر امامت و خلافت‌ حديث منزلت، تمام مقامات و منصبهايى را كه هارون داشت، براى حضرت على (ع) اثبات مى‌كند جز مقام نبوت كه با كلمه «الّا» استثنا شده است و اگر اين كلمه نبود، مقام نبوت نيز براى آن حضرت تصور مى‌شد. بنابراين، بايد منصبهاى هارون كه در قرآن آمده، روشن گردد تا معناى اين حديث بهتر تبيين شود:
الف- وزارت: حضرت موسى (ع) به خداوند، عرض كرد:
وَ اجْعَلْ لِى‌ وَزيراً مِنْ أَهْلى‌ هارُونَ اخى «٣» از خاندانم، برادرم هارون را وزيرم قرارده.
ب- نبوت:
ثُمَّ ارْسَلْنا مُوسى‌ وَ أَخاهُ هارُونَ بِاياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبينٍ «٤»