اعتقادى و فرهنگى ديگرى براى جامعه پديد آورده و فرهنگ جاهليّت را زنده كنند. شاهد براين مطلب آنكه در زمان خود پيامبر (ص) نيز چنين افرادى، بارها و حتّى در آخرين روزهاى عمر آن حضرت با پيامبر (ص) مخالفت كردند. ابن عباس نقل مى‌كند كه رسول خدا (ص) (در ساعات آخر عمرش) فرمود: لوح و دواتى بياوريد براى شما نوشته اى بنويسم كه بعد از من هرگز گمراه نشويد پس (بعضى از افرادى كه آنجا بودند) گفتند: رسول خدا هذيان مى‌گويد. «١» ب- بازى كردن منحرفان با آيات قرآن: قرآن مطالب خود را به صورت كلى عرضه كرده و اگر امام معصوم نباشد كه با علم الهى خود مراد خدا را تبيين كند، هر دسته‌اى از مردم مى‌تواند براى خود عقيده و مسلكى اتخاذ كند و براى اثبات صحّت آن به قرآن استدلال كرده و از آن براى خود كمك بگيرد و در نتيجه فرقه‌ها و مسلكهاى مختلفى پيدا مى‌شود كه خود پيامبر نيز از آن خبر داده است. «٢» امام به عنوان وارث علم و كمالات پيامبر (ص)، راه آن حضرت را ادامه داده مى‌تواند جلوى لغزشهاى اعتقادى و فرهنگى جامعه بايستد، گمراهان را هدايت و بدخواهان را به كيفر خود برساند تا جامعه به سلامت در ساحل نجات پهلو بگيرد و به اهداف آفرينش برسد. نقش امام معصوم در حفظ عقيده و اخلاق امّت همانند طبيبى است كه با تزريق واكسن، سلامت فرد را در برابر بيماريهاى واگير بيمه مى‌كند. جامعه اسلامى بعد از پيامبر (ص) هر چند با نپذيرفتن امامت و رهبرى اهل بيت رسول خدا (ص)، ضربه‌هاى جدّى خورد، امّا اگر همان تعليمات امامان نبود، انحرافات اعتقادى و فرهنگى بيشترى دامنگير مردم مى‌شد. اسحاق بن عمار مى‌گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه فرمود: