امامت و ولايت

امامت و ولايت - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٤٩

خلاصه‌ هنگامى كه آيه ٦١ آل عمران فرود آمد، پيامبر خدا (ص) على، فاطمه، حسن و حسين را فرا خواند و گفت: پروردگارا! اينان اهل بيت من هستند. اين مطلب را علماى اهل سنّت از جمله فخر رازى، ابن حجر، صاحب تفسير جلالين و المنار و ديگران تصريح كرده‌اند. رسول خدا (ص) فرمود: خداوند براى برادرم على بن ابى طالب، فضايل بى‌شمارى قرار داده كه جز براى خداوند، قابل شمارش نيست و در جاى ديگر فرمود: اى على من از خداوند هر چه خواستم براى تو نيز خواستم جزاينكه پس از من پيامبرى نخواهد بود. پيامبر (ص) على (ع) را محور حق دانسته و او را در موارد مختلف، عالمترين، بردبارترين و سرور مردم شمرده است. از علماى اهل سنّت، رواياتى درباره فضايل على (ع) بيان شده است. احمد بن حنبل مى‌گويد: براى هيچ يك از اصحاب رسول خدا (ص) به اندازه على (ع) فضايل روايت نشده است. از روايات و شواهد منقول از شيعه و سنّى، افضل بودن على عليه السلام در ابعاد گوناگون اثبات شد. بنابراين، حضرت على (ع) سزاوارترين فرد براى امامت و خلافت پيامبر (ص) است. پرسش‌ ١- نظر اهل سنّت را در مورد نزول آيه مباهله بيان كنيد. ٢- دو مورد از فضايلى را كه پيامبر (ص) درباره حضرت على (ع) بيان كرده، بنويسيد. ٣- حديث سدّابواب را به اختصار توضيح دهيد. ٤- از مجموع رواياتى كه درباره افضل‌بودن على (ع) بيان‌شده چه نتيجه‌اى گرفته مى‌شود؟