امامت و ولايت - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٣٢

با ذكر اين حقيقت كه معجزات به دست خداست و به فرمان او انجام مى‌گيرد و ما وظيفه تعليم و تربيت مردم را به عهده داريم، دست رد بر سينه اين گونه افراد مى‌زد. از اين آيه شريفه استفاده مى‌شود كه هيچ قومى در هيچ زمانى بى‌نياز از هدايتگرى (اعم از پيامبر يا هادى ديگرى) كه آنها را به سوى حق هدايت كند، نيست. از امام محمّد باقر (ع)، در مورد تفسير اين آيه شريفه نقل شده است كه رسول خدا (ص) فرمود: «رَسُولُ اللَّهِ الْمُنْذِرُ و فى كُلِّ زَمانٍ مِنَّا هادِياً يَهْديهِمْ الى ما جاءَ بِهِ نَبِىُّ اللَّهِ ثُمَّ الْهُداةُ مِنْ بَعْدِهِ عَلِىٌّ عَلَيْهِ السَّلامُ، ثُمَّ الْأَوْصِياءُ واحِداً بَعْدَ واحِدٍ» «١» رسول خدا بيم‌دهنده است و در هر زمانى از ما (اهل‌بيت) هدايتگرى مى‌باشد، كه هدايت مى‌كند (مردم را) به سوى آنچه كه پيامبر (ص) و نبىّ خدا (از طرف پروردگار) آورده است و هدايت كنندگان بعد از پيامبر (ص) على و بعد از او جانشينان معصوم يكى بعد از ديگرى هستند. فخر رازى، از دانشمندان بزرگ اهل تسنن در ذيل آيه شريفه «انَّما انْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ» از ابن عباس چنين نقل مى‌كند امامت و ولايت ٣٧ د - تقويت و تأييد حضرت موسى: ..... ص : ٣٧ : «وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ يَدَهُ عَلى‌ صَدْرِهِ فَقالَ أَنَا الْمُنْذِرُ، ثُمَّ أَوْمَأَ الى مِنْكَبِ عَلىٍّ (ع) وَ قالَ أَنْتَ الْهادِى‌ يا عَلِىُّ بِكَ يَهْتَدى‌ الْمُهْتَدُونَ مِنْ بَعْدى‌» «٢» پيامبر دستش را بر سينه خود گذاشت و فرمود: منم منذر، سپس به شانه على (ع) اشاره كرد و فرمود: تويى هادى و به وسيله تو بعد از من هدايت خواهان هدايت مى‌شوند. ب- از ديدگاه روايات: امام صادق (ع) فرمود: «لَوْ بَقِيَتِ الْأَرْضُ بِغَيْرِ امامٍ لَساخَتْ» «٣» اگر زمين بدون امام (ع) بماند، فرو خواهد رفت.