امامت و ولايت - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٧١
دهد آن سرور چيست؟ فرمود: چون شب جمعه شود، پيامبر (ص) به عرش خدا برآيد و امامان (ع) و من با ايشان بر مىآييم. سپس ارواح ما به بدنهايمان باز نمىگردد مگر با علمى كه استفاده كردهايم و اگر چنين نباشد، علم ما نابود مىشود. «١»
گنجينههاى دانش
پيشوايان معصوم (ع) بر اساس احاديث فراوانى كه از آن بزرگواران رسيده است، داناى همه اسرار دنيا و آخرت و گنجينههاى علوم مختلف هستند. تعبيرهايى كه در قرآن و روايات آمده متفاوت است؛ گاهى «اهل ذكر» تعبير شده، گاهى تحت عنوان «علما» از آنان ياد شده و گاهى به عنوان «وارث پيامبر» كه هر كدام به اختصار مورد بررسى قرار مىگيرد:
الف- اهل ذكر:
كلمه ذكر بطور مكرّر در قرآن استعمال شده و در بيشتر موارد به معناى «ياد آورى خداوند است. كتابهاى آسمانى، از مصداقهاى «ذكر» هستند. اين كلمه به عنوان وصف تورات «٢» و قرآن «٣» نيز آمده است و اهل ذكر، اهل كتابند و امامان معصوم عليهم السّلام كه داناى به كتابهاى آسمانى و قرآن هستند، كاملترين مصداق «اهل ذكر» مىباشند.
قرآن مىفرمايد:
«فَاسْئَلُوا اهْلَ الذِّكْرِ انْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ» «٤»
اگر نمىدانيد از اهل ذكر سؤال كنيد.
امام رضا (ع) درباره تفسير اين آيه فرمود:
«نَحْنُ اهْلُ الذِّكْرِ وَ نَحْنُ الْمَسْؤُولُونَ» «٥»
ما اهل ذكريم و ما مورد سؤال واقع مىشويم.