امامت و ولايت - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٨٠
جَبْرِئِيلَ (ع) وَ اسَرَّهُ جَبْرَئيلُ الى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم، وَ اسَرَّهُ مُحَمَّدٌ الى مَنْ شاءَ اللَّهُ» «١»
چون علم الهى براى ما گشوده شود، بدانيم و چون از ما گرفته شود ندانيم، و فرمود: علم، از خداى عزوجل است كه آن را با جبرئيل عليه السلام در ميان گذاشته و جبرئيل آن را به محمّد صلىاللَّه عليه و آله به راز نهاده و محمّد به هر كه خدا خواسته (از امامان عليهمالسلام) به راز گفته است.
امام صادق (ع) فرمود:
«انِّى لَاعْلَمُ ما فِى السَّموات وَ ما فِى الْارْضِ وَ اعْلَمُ ما فِى الْجَنَّةِ وَ اعْلَمُ ما فِى النَّارِ وَ اعْلَمُ ما كانَ وَ ما يَكُونُ، قالَ: ثُمَّ مَكَثَ هُنَيْئَةً فَرَأى انَّ ذلِكَ كَبُرَ عَلى مَنْ سَمِعَهُ مِنْهُ فَقالَ: عَلِمْتُ ذلِكَ مِنْ كِتابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ ...» «٢»
من آنچه در آسمانها و زمين است و نيز آنچه در بهشت و دوزخ است، مىدانم و گذشته و آينده را مىدانم. راوى مىگويد: سپس اندكى صبر كرد و چون ديد اين سخن بر شنوندگان گران آمد، فرمود: من اين مطالب را از كتاب خداى عزّوجلّ مىدانم.